ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٠٧

[ حق داشت پيش از آنكه بود جسم و جوهرى ]

اى آنكه پرده‌دار رموز حقيقتى * وندر درون پرده خود اسرار وحدتى

در سر خود حقيقت اشيا توئى و بس * غير از تو كس نداد نشان از حقيقتى

معلول تست هرچه بجز ذات پاك تست * كاندر ظهور ذاتى خود عين علتى

تا رهنما نگشت چراغ هدايتت * تصديق مرسلى ننمودند امتى

مىگفتمى ز قدرت و علم تو اندكى است * جز علم و قدرت تو بدار علم و قدرتى

آئينهء حدوث از آن شاهد قديم * زيباتر از جمال تو ننمود طلعتى

عهد ولايت تو بخلقان فريضه گشت * كى ورنه يافت گوهر اسلام قيمتى

شاها كرم بذات تو ختم است در دو كون * عيب مرا بپوش به دامان رأفتى

عصيان ذخيره كرده‌ام از قاف تا بقاف * گر قابل حضور توأم نيست طاعتى

بر درگه كريم خطا بهتر از ثواب * گر ما مقصريم تو درياى رحمتى