ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٩٩

[ چونكه در جوش بحر وحدت شد ]

امر حق شد بر او كه اى احمد * امشب از مكه بست بايد بار

جاى خود واگذار بر حيدر * رو تو تنها ز شهر ذى كهسار

تا من امشب بذات خويش شوم * مر ترا در سراى بستردار

رفت و بگذاشت الغرض آن شاه * خوابگه را بحيدر كرار

خفت آنجا على و زان خفتن * بخت عارف ز خواب شد بيدار

حسن در وصف عشق شد فانى * عشق بر حسن جان چو كرد ايثار

وحدت آمد نماند غيرت عشق * هيچ باقى به خانه جز دلدار

نيم‌شب چون شدند جمع‌آور * بر در حجرهء نبى كفار

كس نديدند جز على كان بود * خفته بر جاى احمد مختار

در زمان سطوت خداوندى * خانه را ماند خالى از اغيار

تا تو دانى كه در سراى وجود * بىشكى نيست جز يكى دلدار