ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٩٧

[ چونكه در جوش بحر وحدت شد ]

چون بخم غدير از ايزد * بر نبى شد خطاب كاى احمد

سر برآر از گليم و كن بر خلق * فاش اسرار شاه لم يولد

هين مترس از خسان و كن ظاهر * آنچه ز اسلام باشد آن مقصد

باوجود على چه دارى باك * اى سليمان ملك جان از دد

خيز و بركش به روى يأجوجان * اى سكندر ز نام حيدر سد

بود عرفان خود مرا مقصود * ز آفرينش به جلوهء اوحد

گو بر اسلاميان ندارد سود * بىتولاى حيدر اين اشهد

كن تو تبليغ امر ما بر خلق * خواه گردد قبول و خواهى رد

گشت در دم پيمبر راشد * خلق را بر پيام حق ارشد

بر خلايق ز عالى و دانى * كرد اتمام حجت سرمد

دست حيدر گرفت و گفت اين دست * هست دست خداى فرد صمد