ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٩٣

[ چونكه در جوش بحر وحدت شد ]

آمد از حق ندا كه اى احمد * استعانت بجوى از حيدر

تا درآرم بياريت اينك * ز آستين جلال دست ظفر

تا رسد عون حقت از چپ و راست * جو اعانت ز حيدر صفدر

خواست از شاه اوليا امداد * در زمان احمد ستوده سير

بود بر لب هنوزش ادركنى * از پس يا على كه از معبر

خاست آواز شيههء دلدل * تافت پس برق ذو الفقار دو سر

بود گفتى صداى عزرائيل * بانگ دلدل بنفى آن لشكر

رفت خاشاك عمر اعدا را * در زمان تيغ شاه چون صرصر

جان به جانان رسيد يعنى خوش * مصطفى شاه را كشيد ببر

چون در اين عالم آنچه يافت وقوع * هست در شخص آدمى مضمر

در وجود تو نيز دشت احد * هست قلب صنوبرى پيكر