ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٨٩

[ چونكه در جوش بحر وحدت شد ]

گم شد اوهام بس در اين وادى * كه يكى ره نبرد بر پايان

دم نشايد زدن چو زين معنى * كه برونست از يقين و گمان

بشنو از من ز صورتش سخنى * تا كه عشقم شكسته مهر زبان

صورت او كه نزد اهل شهود * عين معنى است در مقام عيان

باشد او را دو وجه بر يك تن * يك بمعنى و اوست جان جهان

موجد جسم عالم است اين جسم * خالق جان آدم است آن جان

هست زين بحر جنبشى اسماء * هست زان نور تابشى اعيان

آنچه گفتند انبياء بخبر * و آنچه ديدند اوليا بعيان

شمهء بد ز وصف اين تن هين * تابشى بد ز شمس آن جان هان

زين ره از صلب انبيا اين جسم * گشت ظاهر بعالم امكان

در دل پاك اوليا اين روح * گشت ساكن به صورت انسان