ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ١١
جواب مراسله حضرت ظهير الدوله طاب ثراه در طهران
كسى كه بد از پادشاه ملك و عالم دين خود گويد به فتنه افتد . سعى در طلب هر نوع رياستى كردن موجب هلاكت است و تلف نفس جز آنكه مقدر باشد و آن محتاج سعى نيست .
از فقدان هيچ چيز افسوس و اندوه نبايد خورد . كسى كه چيزى را محتاج نباشد و از كسى بگيرد محتاج بفروختن آن شود ،
مختصرى از مراسلات حضرت صفىعليشاه قدس سره
مختصرى از مراسلات حضرت صفىعليشاه قدس سره
جواب مراسله حضرت ظهير الدوله طاب ثراه در طهران
جواب مراسله حضرت ظهير الدوله طاب ثراه در طهران
بسم اللّه و به ثقتى و رجائى بعد از تقديم نياز و عرض دعا مشهود رأى مهر اعتلاى آن قدوهء اهل صفا مىدارد بلى شنيدم بىخبران حسود سخنانى گفتهاند بايد بحل كرد كه معذورند و از فهم هر مطلبى دور . نفس اماره سركش چكند كه قائدى ندارد . و رياضتى نيافته و خدمت پيرى نكرده جز اينكه عقور باشد و بجهل خود مغرور . درويش هميشه نفس خود را تكفير و تحقير كند و ملامت از تزوير تا شرارت نكند رعنا نشود ، خودپسند و مردمآزار نگردد ، به پيشوائى عوام فريفته نماند ، گواهى ناحق ندهد ، چيزى نفهميده نگويد ، با اخيار حسد نورزد پا به رتبهء مردم نزند ، به خودنمائى ابطال هيچ حقى نكند ، باسم دين بىدينى را پيشه نسازد فقير اغلب بنفس خود خطاب كنم كه اى عالم بىعمل كافر باش و مردمآزار مباش و ريا مكن و رشوه مگير و ناحق مگو و محيل مباش خود را چنان نماى كه مىباشى اى متشرع بىشريعت دانم چه در زير جامه دارى و چه در زير عمامه شكر كن كه خدا ستار است و در عقوبتها بردبار . نفس اماره به من جواب مىگويد كه تو مرا اذيت مىكنى و به حال خود نمىگذارى ، من تحصيل علم كردهام كه فضول باشم و نصيحت نشنوم و بميل و مدعاى كسى حركت نكنم ، پر اذيتم مىكنى منهم به مردم مىگويم اين صوفيست و قرآن را براى خود تفسير كرده و بنظم آورده و اينهمه خلاف شرع است و مردم را بر تو مىشورانم . من به او مىگويم اى بدبخت از بددرى درآمدى من قرآن را نظم نكردهام تفسير آن را نظم كرده از آنكه نظم زوايد كلامش كم است و بضبط اقرب .
اشعار حضرت امير عليه السلام كلا معانى قرآنست و همچنين ساير ائمه و از تفسيرى كه ائمهء كردهاند خارج نشدهام . كسى كه انكار آن كند يا بابى است يا نحلى و دهرى زيرا كه بابيها تفسير صفى را مانع خيالات فاسد خود مىدانند