ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٨٦

[ چونكه در جوش بحر وحدت شد ]

اين سخن بود گوهرى و برون * از دهان على رحمت شد

كه حقيقت بملك هستى شاه * نيست غير از على ولى اللّه

مصطفى شاه ملك امكانى * اولين موج بحر يزدانى

در شب قرب واجب از دامان * چون برافشاند گرد امكانى

سم رخشش حجاب نه گردون * كرد منشق ز گرم جولانى

اين عجب بين كه آن شب اشيا را * داد جسمش عروج روحانى

هست يعنى حقيقت هر شى * ظل آن جسم پاك نورانى

تا بقوسين و قاب پيغمبر * گشت خارج بجسم ربانى

سرحد كمان شنو كاينك * مر ترا گويم ار سخندانى

تا بواجب چو دورهء پرگار * كن تصور تو دور امكانى

جامع دوره را نبوت دان * بر نبوت دو وجه ارزانى