ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٧١

[ اى غمت اصل مدعاى وجود ]

دى عبورم پى سراغ بتى * شد به بتخانهء معين دل

ديدم از شاهدان پرده‌نشين * محفلى در سراى ارمن دل

جستم از شاهدى نهفته نشان * زان بت بىنشان به مسكن دل

لب گزيدم كه لب ببند و بجوى * سر مكنون دل ز مكمن دل

داشت فكرم بر اينكه باز برم * مشكل خويش بر برهمن دل

ناگه آمد ز بام دير به گوش * اين خروشم ز ناى ارغن دل

كه در اشيا ظهور اوست عيان * غيره كل من عليها فان

از خرابات رند مستى دوش * شد ز لطفم به راه و گفت به گوش

كى طلبكار يار با من مست * خيز و رو كن بكوى باده‌فروش

تا ببينى عيان بمحفل عشق * روى دلدار و حسن بىروپوش

جز در پير ما ز هيچ درت * نيست فتحى مزن درى و مكوش