ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٧٠

[ اى غمت اصل مدعاى وجود ]

ذات بىنقش اندرين همه نقش * نزد اهل فطن يكيست يكى

سخن اوست در همه دهنى * اين سخن وين دهن يكيست يكى

كه در اشيا ظهور اوست عيان * غيره كل من عليها فان

اى رخت آفتاب روشن‌دل * وى قدت نونهال گلشن دل

طره‌ات گه به فتنه رهبر عقل * نرگست گه به غمزه رهزن دل

غم عشقت سرور سينهء ريش * خم زلفت كمند گردن دل

عاشقان را كه برق عشق تو سوخت * كشت‌زار وجود و خرمن دل

پرده بردار و طلعتى بنماى * بهر تسكين دل بمأمن دل

از پس ظلمت فراق بتاب * آفتابى بتا ز روزن دل

از عنايت به نوبهار وصال * كن مبدل هواى بهمن دل

ما كه داديم دل به طرهء دوست * تا چه با دل كند مهيمن دل