ديوان صفيعلى شاه ( فارسى ) — الصفحة ٦٠

[ اى غمت اصل مدعاى وجود ]

زان در آئينهء حدوث نمود * پادشاه قدم لقاى وجود

در بر آن ظهور يكتا كرد * راست از كبريا رداى وجود

تا تو دانى كه بوده بر وحدت * از ازل تا ابد بناى وجود

هستى ما بود چو كوه و در او * مى نه پيچيده جز صداى وجود

زنگ ز آئينه دلت بزداى * تا بيابى در او صفاى وجود

بىلب و كام پس به گوش دلت * دم‌به‌دم دررسد نداى وجود

كه در اشيا ظهور اوست عيان * غيره كل من عليها فان

پرده از رخ چو آن صنم برداشت * دل به راه غمش قدم برداشت

چين بگيسو فكند و قامت دل * ز احتمال بلاش خم برداشت

آهوى رام چشم او چون ديد * دل بدنبال خويش رم برداشت

صبح كان لعبت يگانه قدم * جانب دير از حرم برداشت