غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٥٥

109 [ مگذر ز ما كه خاطر ما در قفاى تست ]

دل خواجو بجان رسيد و مرا * جان غمگين بلب رسيدهء تست

گر حرص زير دست و طمع زير پاى تست * سلطان وقت خويشى و سلطان گداى تست

اى صاحب اجل كه روى در قفاى دل * رخش امل مران كه اجل در قفاى تست

گر نفس راه مىزندت كاين طريق نيست * از ره مرو كه پير خرد رهنماى تست

زين تابخانه رخت برون بر كه كائنات * يك غرفه بر در حرم كبرياى تست

جاى وقوف نيست درين دامگاه ديو * بگذر كه اين مزابل سفلى نه جاى تست

از ره مرو به نغمه سرائيدن غراب * چون مرغ روح بلبل بستانسراى تست

بر فرش خاك تكيه زدن شرط عقل نيست * چون تختگاه عالم جان متّكاى تست

اى يار آشنا كه دم از خويش مىزنى * بيگانه شو ز خويش چو يار آشناى تست

خواجو اگر بقا طلبى از فنا مترس * چون بنگرى فناى تو عين بقاى تست

مگذر ز ما كه خاطر ما در قفاى تست * دل بر اميد وعده و جان در قفاى تست

سهلست اگر رضاى تو ترك رضاى ماست * مقصود ما ز دنيى و عقبى رضاى تست

زين پس چو سر فداى قفاى تو كرده‌ايم * ما را مران ز پيش كه دل در قفاى تست

گردن ببند مىنهم و سر به بندگى * خواهى ببخش و خواه بكش راى راى تست

تنها نه دل به مهر تو سرگشته گشته است * هر ذره‌ئى ز آب‌وگلم در هواى تست

آزاد گشت از همه آن كو غلام تست * بيگانه شد ز خويش كسى كآشناى تست

اى در دلم عزيزتر از جان كه در تنست * جانى كه در تنست مرا از براى تست

اين خسته‌دل كه دعوى عشق تو مىكند * سوگند راستش به قد دلرباى تست

خواجو كه رفت در سر جور و جفاى تو * جانش هنوز بر سر مهر و وفاى تست