غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٥٠

98 [ هنوزت نرگس اندر عين خوابست ]

رخش با آب و آتش در نقابست * لبش با آتش اندر عين آبست

شكنج طرّه‌اش بر چهره گوئى * كه از شب سايبان بر آفتابست

لب شيرين او يا جان شيرين * خط مشكين او يا مشگ نابست

عقيقش كآتش او آب لعلست * عذارش كآب او آتش نقابست

شكر در اهتمام پرِّ طوطيست * قمر در سايهء پرِّ غرابست

ز چشمش فتنه بيدارست و چشمش * چو بختم روز و شب در عين خوابست

عقيق اشك من در جام ياقوت * شراب لعل يا لعل مذابست

سرانگشت نگارينت نگارا * به خون جان مشتاقان خضابست

اگر شورم كنى ور تلخ گوئى * چو طوطى شكّرت شيرين جوابست

تن خواجو نگر در مهر رويت * كه چون تار قصب بر ماهتابست

ياران همه مخمور و قدح پرمى نابست * ما جمله جگر تشنه و عالم همه آبست

مرغ دل من درشكن زلف دلارام * يا رب چه تذرويست كه در چنگ عقابست

چشم من سودازده يا دُرج عقيقست * اشك من دلسوخته يا لعل مذابست

ورد سحرم زمزمهء نغمهء چنگست * و آهنگ مناجات من آواز ربابست

دور از تو مپندار كه هنگام صبوحم * با اين جگر سوخته حاجت به كبابست

سرمست مى عشق تو در جنّت و دوزخ * از نار و نعيم ايمن و فارغ ز عذابست

با روى بتان كعبهء دل دير مغانست * در دير مغان زمزم جان جام شرابست

كار خرد از باده خرابست و ليكن * صاحب‌خرد آنست كه او مست و خرابست

دست از فلك سفله فروشوى چو خواجو * كاين نيل روان در ره تحقيق سرابست

هنوزت نرگس اندر عين خوابست * هنوزت سنبل اندر پيچ و تابست

هنوزت آب در آتش نهانست * هنوزت آتش اندر عين آبست