غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٤

لغتنامهء ديوان خواجوى كرمانى

673 - اين چه بادست كزو بوى شما مىشنوم * 674 - اين چه بويست كه از باد صبا مىشنوم

675 - حكايت رخت از آفتاب مىشنوم * 676 - نسيم زلف تو از نوبهار مىشنوم

677 - مدتى شد كه درين شهر گرفتار توايم * 678 - با لعل او ز جوهر جان درگذشته‌ايم

679 - ما حاصل از جهان غم دلبر گرفته‌ايم * 680 - ما قدح كشتى و دل را همچو دريا كرده‌ايم

681 - چون ما بكفر زلف تو اقرار كرده‌ايم * 682 - به گدائى بسر كوى شما آمده‌ايم

683 - باز هشيار برون رفته و مست آمده‌ايم * 684 - ما بدرگاه تو از كوى نياز آمده‌ايم

685 - ما به نظاره رويت جهان آمده‌ايم * 686 - كشتى ما كو كه ما زورق در آب افكنده‌ايم

687 - اشارت كرده بودى تا بيايم * 688 - ما ز رخ كار خويش پرده برانداختيم

689 - ما دلى ايثار او كرديم و جانى يافتيم * 690 - مرديم در خمار و شرابى نيافتيم

691 - آنك لعلش عين آب زندگانى يافتيم * 692 - ما نواى خويش را در بينوائى يافتيم

693 - دو جهان وقف حريم حرم او كرديم * 694 - اهل دل را خبر از عالم جان آورديم

695 - دل بدست غم سوداى تو داديم و شديم * 696 - گر شديم از كويت اى ترك ختا باز آمديم

697 - باز چو بلبل به صد دستان ببستان آمديم * 698 - شمع بنشست ز باد سحرى خيز نديم

699 - نسيم باد بهارى وزيد خيز نديم * 700 - ما سر بنهاديم و به سامان نرسيديم

701 - از عمر چو اين يك دو نفس بيش نداريم * 702 - داريم دلى پرغم و غمخوار نداريم

703 - ما مست مى لعل روان‌پرور ياريم * 704 - اكنون كه از بهشت نشان مىدهد نسيم

705 - كى آمدى ز تتار اى صباى مشك نسيم * 706 - ما جرعه چشانيم ولى خضروشانيم

707 - خيزيد اى مىخوارگان تا خيمه بر گردون زنيم * 708 - خيز تا برگ صبوحى بچمن ساز كنيم

709 - خيز تا باده در پياله كنيم * 710 - نشان دل بىنشان از كه جويم

711 - دلداده‌ايم وز پى دلدار مىرويم * 712 - درد دل خويش با كه گويم

713 - ز باد نكهت زلف دوتات مىجوئيم * 714 - اى بت ياقوت‌لب وى مه نامهربان

715 - اى رخت شمع بت‌پرستان شمع برون بر از شبستان * 716 - اى رخ تو قبله خورشيدپرستان

717 - چه خوشست باده خوردن بصبوح در گلستان * 718 - اى چشم تو چشم‌بند مستان

719 - به بوستان مى گل بوى لاله‌گون مستان * 720 - نرگس مستت فتنه مستان

721 - اى بوستان عارض تو گلستان جان * 722 - اى لب و گفتار تو كام دل و قوت جان