غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٤٦١

لغتنامهء ديوان خواجوى كرمانى

537 - نه مرا بر سر كوى تو بجز سايه جليس * 538 - بفلك مىرسد خروش خروس

539 - الوداع اى دلبر نامهربان بدرود باش * 540 - كارم از بىسيمى از چون زر نباشد گو مباش

541 - يار ما را گر غمى از يار نبود گو مباش * 542 - زهى مستى من ز بادام مستش

543 - مستم زد و چشم نيمه‌مستش * 544 - مبريد نام عنبر بر زلف چون كمندش

545 - رخت شمع شبستان مىنهندش * 546 - سرو را پاى به گل مىرود از رفتارش

547 - رقيب اگر به جفا بازداردم ز درش * 548 - گلزار جنتست رخ حور پيكرش

549 - آن ماه بين كه فتنه شود مهر انورش * 550 - هر دل غم‌زده كان غمزه بود غمازش

551 - رقم ز غاليه بر طرف لاله‌زار مكش * 552 - گرچه تنگست دلم چون دهن خندانش

553 - آه از آن يار كه نبود خبر از يارانش * 554 - اگر او سخن نگويد سخنست دهانش

555 - دگر وجود ندارد لطيفه‌ئى ز دهانش * 556 - بيرون ز كمر هيچ نديدم ز ميانش

557 - آنك جز نام نيابند نشان از دهنش * 558 - حسد از هيچ ندارم مگر از پيرهنش

559 - ترك خنجركش لشكرشكن ترلك‌پوش * 560 - اى شب زلفت غاليه‌سا وى مه رويت غاليه‌پوش

561 - اى شبت غاليه‌آسا و مهت غاليه‌پوش * 562 - اى دو چشم خوش پرخواب تو در خوابى خوش

563 - اى حلقه زده افعى مشكين تو بر دوش * 564 - سخنى گفتم و صد قول خطا كردم گوش

565 - چو جام لعل تو نوشم كجا بماند هوش * 566 - اى دل مكن انكار و از اين كار مينديش

567 - پرده از رخ بفكن اى خود پرده رخسار خويش * 568 - آورده‌ايم روى بسوى ديار خويش

569 - به شهريار بگوئيد حال اين درويش * 570 - به بزمگاه صبوحى كنون بمجلس خاص

571 - بده آن راح روان‌بخش كه در مجلس خاص * 572 - بسوز سينه رسند اهل دل بذوق سماع

573 - بيار باده كه وقت گلست و موسم باغ * 574 - چون آتش خور شعله زد از شيشه شفاف

575 - شميم باغ بهشت است يا نسيم عراق * 576 - اى برده عارضت به لطافت ز مه سبق

577 - چو حرفى بخوانى ز طومار عشق * 578 - طفل بود در نظر پير عشق

579 - باز برافراختيم رايت سلطان عشق * 580 - سرى بلعيس اصحابى ولى في العيس معشوق

581 - اى سرو خرامنده بستان حقايق * 582 - نكهت روضه خلدست كه مىبيزد مشك

583 - وه چه شيرينست لعلش اندرو پنهان