غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٠

لغتنامهء ديوان خواجوى كرمانى

43 - هركه در عهد ازل مست شد از جام شراب * 44 - اى لب ميگون تو هم شكر و هم شراب

45 - من مستم و دل خراب جان تشنه و ساغر آب * 46 - ديشب درآمد آن بت مهروى شب نقاب

47 - اى كرده مه را از تيره شب نقاب * 48 - برقع از رخ برفكن اى لعبت مشكين نقاب

49 - رفت دوشم نفسى ديده گريان در خواب * 50 - اى ز چشمت رفته خواب از چشم خواب

51 - اى چشم نيم‌خواب تو از من ربوده خواب * 52 - اى لب لعلت ز آب زندگانى برده آب

53 - گوئيا عزم ندارد كه شود روز امشب * 54 - چند سوزيم من و شمع شبستان همه شب

55 - طمع مدار كه دورى گزينم از رخ خواب * 56 - طره مشكين نباشد بر رخ جانان غريب

57 - اى كه از سرچشمه نوشت برفت آب نبات * 58 - اى كه شهد شكرين تو برد آب نبات

59 - پيش اسبت رخ نهم ز آن رو كه غم نبود ز مات * 60 - تا كى ندهى داد من اى داد ز دستت

61 - اى درد تو درمان دل و رنج تو راحت * 62 - چو بر قمر ز شب عنبرى نقاب انداخت

63 - به سكه مرغ سحرى در غم گلزار بسوخت * 64 - آه كز آهم مه و پروين بسوخت

65 - صبح كز چشم فلك اشك ثريا مريخت * 66 - ياد باد آن روز كز لب بوى جان مىآمدت

67 - از سر جان درگذر گر وصل جانان بايدت * 68 - ساقيا ساغر شراب كجاست

69 - اى باغبان بگو كه ره بوستان كجاست * 70 - منزلگه جانست كه جانان من آنجاست

71 - اين باد كدامست كه از كوى شما خاست * 72 - اى كه از باغ رسالت چو تو شمشاد نخاست

73 - اين بوى بهار است كه از صحن چمن خاست * 74 - گرنه مرغ چمن از هم‌نفس خويش جداست

75 - دلبرا سنبل هندوى تو در تاب چراست * 76 - كار ما بىقد زيبات نمىآيد راست

77 - با منت كينه و با جمله صفاست * 78 - با تو نقشى كه در تصور ماست

79 - طائر طوريم و خاك آستانت طور ماست * 80 - كفر سر زلف تو ايمان ماست

81 - عقل مرغى ز آشيانه ماست * 82 - كاف و نون جزوى از اوراق كتب‌خانه ماست

83 - مائيم آن گداى كه سلطان گداى ماست * 84 - جمشيد بنده در دولت‌سراى ماست

85 - رنج از كسى بريم كه دردش دواى ماست * 86 - منزل پير معان كوى خرابات فناست

87 - گر از جور جانان ننالى رواست * 88 - شامش از صبح فروزنده درآويخته است

89 - شوريده‌ايست زلف تو كز بند جسته