غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٨

لغتنامهء ديوان خواجوى كرمانى

وِيس [ وِيسِه ] : نام معشوق رامين .

[ ويس و رامين ] : داستان عشقى منظومى است كه در حدود سال 446 ه . بوسيلهء فخر الدين اسعد گرگانى بنظم درآمده است . اصل قصّه به زبان پهلوى و متعلّق به دورهء اشكانيان است .

هَمال [ + ان ] : شبه - مانند - همسر ، همزاد ، يار - همنشين - انباز و همراز .

هَودَج [ ج : هواديج ] ( عربى مأخوذ از فارسى ) : كجاوه كه در آن زنان سوار شوند ، عمارىِ شتر .

ياره : دست‌برنجَن پهن - طوق گردن ، دستكش ، بند دست / قوّت و توانائى / مقدار / دلير / مرد زيرك / دوستى / باج و خراج .

ياره ( مأخوذ از تركى ) : ريش و جراحت .

ياساق ( مأخوذ از مغولى ) : قانون‌نامهء مغول تفسير و تعبير و تجسّس - ترتيب و لشكركشى - ممانعت - تنبيه و سياست .

[ ياسا ] : فرمان و حكم پادشاهى - اعلان و قانون - و قانون‌نامه‌اى كه به حكم چنگيز مغول نوشته شده - عقوبت - سياست .

يَرغو : شحنه و سرهنگ / چاووش / خصومت - ستيزگى - بازداشته شده / نظام و ترتيب - حكم و فرمان .

يرغوچيان - يرغو .

يَلمِه : نوعى از جامه پوشيدنى دراز كه قبا نيز گويند .

يَنگ [ + است ] و [ به دگرينگ ] : طرز و روش و شكل ، قاعده و قانون و رسم و آيين / تمكين و وقار - عظمت / نام جانورى زردرنگ كه در ميان علفزار و غلّه‌زار مىباشد .