غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٥

لغتنامهء ديوان خواجوى كرمانى

لُجّه : عميق‌ترين موضع دريا - ميان دريا - جمعيت بسيار .

لَخلَخِه [ ج - لخالخ ] : هر خوشبوئى كه بر آن مايعى ريزند و ببويند - تركيبى از داروها كه استشمام آن براى تقويت دماغ نافع باشد - گوى عنبرين كه از عود قمارى و لادن و مشك و كافور سازند - لخلخه‌هاى عنبرين نيز گويند .

لَفيف : 1 - [ از اصطلاحات صرف عربى است كه خواجو با « مهموز » - « ناقص » - « مثال » و مقرون مراعات نظير جالبى را مطرح ساخته ] .

2 - [ لفيف : معتل الفاء و اللّام ( مغروق ) معتل العين و اللّام « مقرن » .

3 - گروه از مردمان مختلف و پراكنده كه از هر جاى ( قوله تعالى : جِئْنا بِكُمْ لَفِيفاً ) .

لَمَعان : درخشندگى - روشنائى .

لُمعَه [ ج . لُمَع - لماع ] : گروهى از مردم - اندكى از عيش و زندگى - بقعه‌اى از گياه - پاره‌اى از عضو .

لَنْ تَرانِي [ لَن + ترا + ذ + ى ] : هرگز نبينى مرا ( از آيه 143 - سوره « اعراف » ) .

مآبى : [ مآب + ى ] : جاى بازگشتن :

ماغ : نوعى مرغابى كه خالهاى سياه در سر دارد ، نوعى كبوتر كه بال و گردن و سينه آن سرخ يا سبز است .

مَألوف : انس‌گرفته - خوگرفته .

مَأمول : آرزوشده - خواسته .

مُبَرقَع : نقابدار / نوائى از موسيقى .

مُتَوّج [ + است ] : تاج‌دار - آراسته به تاج .

مُحاكات : باهم سخن گفتن : باهم حكايت كردن - نقل قول و فعل كسى كردن و مشابه شدن .

مَحرُور : گرم - تاب‌دار - خشمناك / تحريرشده .

[ مَحرُور المَزاج ] : گرم‌مزاج .

مَحمِدَت [ مَفعِلَة ] ( ج : مَحامِد ) : نيك‌نامى / ستايش .

مَخضُوب : دست حنا بسته [ كنايه از پنجهء آلوده به خون عاشقان ] .

مَخابِل : نشانها - علامتها .

مَرغُول : زلف و كاكل تابيده - پيچ‌وخم مو - مجعد / تحرير و پيچش آواز - آواز خوش - نشاط و خرمى .

مُرَقّع : ساخته‌شده از پاره‌پاره‌هاى بهم جمع كرده / خرقه و دلق درويشان / كتاب تصاوير .

مُرَوّق : صافىشده - شراب بىغش .