غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٢

لغتنامهء ديوان خواجوى كرمانى

صنم شَنگ : بت زيبا و خوشگل - شاهد شوخ و ظريف .

صيت : آوازه - شهرت .

طُغرُل [ طُغرِل ] : نوعى مرغ شكارى از جنس قوش .

طَويلهء دُرّ : رشته مرواريد .

طيب : بوى خوش عطر .

[ طيب خاطر ] : ميل و اراده بدون اكراه و اجبار .

طيرِه [ بر وزن خيره ] : آزردگى - رنجش - خشم - شرمنده .

طيرِه گرفتن : خشم گرفتن .

طيرَه : فال بد .

طَيرَة : خفت ، سبكى .

طَيلَسانى : نوعى ردا كه خطيبان و قاضيان بر دوش اندازند .

عَبهَر : نرگسى كه ميان آن زرد باشد - گُل بوستان‌افروز ياسمن .

عَبهَرِ جانان : چشم معشوق .

عَرعَر : درخت سرو كوهى .

عُرى : برهنگى - بىپوشاكى .

[ فَرَس عُرى ] : اسب بىزين .

عِظامِ رَميم : استخوانهاى پوسيده .

عِقار : مِلك و آب و زمين .

[ ضياع و عِقار ] : املاك .

عُقار : مى - شراب .

عَقيله : تعهد - پيمان / ريسمانى كه بدان ساق شتر را بندند - زن كريمهء مخدّره .

عَنا : رنج - مشقت / بندى و اسير گرديده .

عنا : جانب - ناحيه .

عِناء : منازعه كردن - رنجانيدن - رنج كشيدن .

عَنادِل [ عندليب ] : بلبلان .

عَوائِق [ عايق ] : بازدارندگان - منع‌كنندگان .

عَوّانى : سختگيرى - ظلم و جور .

عيش : شتر سپيد سرخ موى .

عينِ مُعتَلّ : چشم بيمار .