غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٠

لغتنامهء ديوان خواجوى كرمانى

[ سنّ الذّبول ] : سنّ پيرى .

ذميم : نكوهيده .

ذُنوب : گناهان .

راح مُرَوّح : باده خوشبوى و نشاطآور .

راوُق [ مأخوذ از پارسى ] : پالونه ، كاسه‌اى كه بدان شراب را صاف كنند ، كاسهء شراب‌خوارى .

رَباحى : نوعى كافور است .

رَشاد : به راه راست رفتن ، هدايت ، پيروزى .

[ گياه ] : ترتيزك .

رَصاص : ارزيز [ سياه - سرب / سفيد - قلع ] .

رِضاع : شير خوردن كودك ، بچّهء شيرخوار را به دايه دادن .

رَقاع [ رقعه ] : يكى از شش خطّ اختراعىِ « ابن مقله » .

رَماد : خاكستر .

رميم : استخوان پوسيده .

رواق : پيشگاه خانه - سايبان - ايوانى كه در مرتبهء دوّم ساخته باشند .

[ رواق بىستون ] : كنايه از آسمان .

زِرِه‌سُم : هرآنچه « زره » را سوراخ كند .

زَنْدخوانان : كنايه از مرغان خوش‌آواز .

زيان [ + ى ] : زنده‌دارنده - [ زنده بدارى ] .

سايِل [ از ريشهء « سِيل » - سَيَلان ] : روان - جارى .

سائلان : گدايان - مفلسان - سؤال‌كنندگان .

سِباحت : شناورى .

سِباع [ سَبُع ] : حيوانهاى وحشى و درنده .

سُبحَه : مهره‌هاى تسبيح - تسبيح / دُعا - ذكر - نماز نافله .

سَبَق : درس و مقدارى از كتاب كه به شاگرد بياموزند .

سَبَق خواندن : درس خواندن .

سَحبان بنِ وائِلى : خطيب مشهور عرب ( قوت : سال 54 ه . ق ) وى مَثَل فصاحت بود .

سَداد : درستى و راستى در گفتار و كردار - صواب .

سِدرَه : [ واحدِ سدر : يك درخت كُنار ] .

سِدرَةُ المُنتَهى : درختى در آسمان هشتم - يا هفتم كه در سورهء « النجم » ياد شده .