غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٤

854 [ اى مهرماه روى ترا زهره مشترى ]

من چون برون از تو دستگير ندارم * چون سر زلفم مگر فرونگذارى

زور و زرم با تو چون ز دست نخيزد * چاره چه باشد برون ز ناله و زارى

هر نفس از شاخسار شوق برآيد * غلغل خواجو چه جاى نغمه‌سارى

به خوبى چو يار من نباشد يارى * نگارى مهوشى بتى عيّارى

چو رويش كو لاله‌ئى چو قدش سروى * چو خالش كو مهره‌اى چو زلفش مارى

شب زلفش بر قمر نهد زنجيرى * خط سبزش گرد گل كشد پرگارى

شكارافكن آهويش خدنگ‌اندازى * سمن‌سا هندويش پريشان‌كارى

ز زلفش در هر سرى بود سودائى * ز چشمش در هر طرف بود بيمارى

اگر بارى از غمم ندارد بر دل * دلم بارى جز غمش ندارد بارى

به دل‌دارى كردنش نباشد ميلى * ولى جز دل بردنش نباشد كارى

گر انكارم مىكنند كو بىدينست * نباشد جز با بتان مرا اقرارى

چو خواجو خواهم كه جان برو فشانم * و ليكن جان را كجا بود مقدارى

اى مهرماه روى ترا زهره مشترى * بر مشتريت پردهء ديباى ششترى

لعلت نگين خاتم خوبى وصف زده * بر گرد روى خوب تو هم ديو و هم پرى

در ساحرى اگر ز جهان بر سر آمدست * گاويست پيش آهويت اين لحظه سامرى

چون چشم چشم‌بند تو در خاطرم فتاد * بنمود طبع من يد بيضا به ساحرى

گر ننگرى به چشم عنايت بسوى من * بينى تنم ز مهر هلالى چو بنگرى

آن دل كه من بملك دو عالم ندادمى * بردى به دلبرى ز من آيا چه دلبرى

تا شد درست روى من دل‌شكسته زر * پيدا شدست رونق بازار زرگرى

خواجو چو وصف لعل گهرپرور تو كرد * بشكست قدر شعر چو لؤلئى جوهرى