غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٢

850 [ آب رخ ما برى و باد شمارى ]

تو آن ماه زهره‌جبينى و آن سرو لاله‌عذارى * كه بر لاله غاليه‌سائى و از طرّه غاليه‌بارى

عقيقست يا لب شيرين عذارست يا گل و نسرين * جمالست يا مه و پروين گلاله‌ست يا شب تارى

گهى مىكشى بفريبم گهى مىكشى به عتابم * چه كردم كه با من مسكين طريق وفا نسپارى

جدائى ز من چه گزينى چو دانى كه صبر ندارم * وفا از تو چشم چه دارم چو دانم كه مهر ندارى

خوشا بر ترنّم بلبل صبوحى و جام لبالب * خوشا با بتان سمن‌رخ حريفى و باده‌گسارى

ز اوصاف حور بهشتى نشان داده لعبت ساقى * ز انفاس گلشن رضوان خبر داده باد بهارى

چو خواجو چه زهدفروشى چو از جام مى نشكيبى * ز خوبان كناره چه گيرى چو در آرزوى كنارى

يا بارى البَرايا يا ذارى الذَرارى * يا راعى الرعايا يا مُجرى الجوارى

سلطان بىوزيرى ديّان بىنظيرى * قهّار سختگيرى ستّار بردبارى

روق الغصون صنعا زَيّنت كالغوانى * ورق الطيور شوقا تَوّجت كالقمارى

سرو از تو در تمايل در كلّه ربيعى * مرغ از تو در ترنّم بر سرو جويبارى

يا واهب العطايا يا دافع البلايا * يا غافر الخطايا يا مسرِى السوارى

عكسى فكنده نورت بر شمع آسمانى * بوئى نهاده لطفت در نافهء تتارى

ذخر القروم تجبى من سبيك السّبايا * لبس الجنان تكسوا من برّك البرارى

از نار نور بخشى و ز باد عطر سائى * وز خاك زر فشانى وز آب گوهر آرى

اعليت كلّ يوم عند الصباح نورا * نقع الظلام جلى من غرّة النهارى

خواجو به تحفه پيشت نزلى دگر نيارد * جز حسرت و ندامت جز جرم و شرمسارى

آب رخ ما برى و باد شمارى * خون دل ما خورى و باك ندارى

دست نگارين به روى ما چه فشانى * ساعد سيمين به خون ما چه نگارى

دل بسر زلف دلكش تو سپرديم * گرچه تو با هيچ خسته‌دل نسپارى

اين‌همه دلها برى ز دست و ليكن * خاطر دلداده‌اى بدست نيارى