غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٥

835 [ در باغ چون بالاى تو سروى نديدم راستى ]

اگر شعرى ز شعرى بگذرانى * بشعرى رفعت شعرى نيابى

خودپرستى مكن ار زانكه خدا مىطلبى * در فنا محو شوار ملك بقا مىطلبى

خبر از درد ندارى و دوا مىجوئى * اثر از رنج نديدى و شفا مىطلبى

ساكن ديرى و از كعبه نشان مىپرسى * در خرابات مغانى و خدا مىطلبى

كارت از چين سر زلف بتان در گرهست * وين عجب‌تر كه از آن مشك ختا مىطلبى

اگر از سروقدان مهر طمع مىدارى * از بن زهر گيا مهرگيا مىطلبى

خبر از انده يعقوب ندارى و مقيم * بوى پيراهن يوسف ز صبا مىطلبى

كى دل مرده‌ات از باد صبا زنده شود * نفس عيسوى از باد هوا مىطلبى

دُردى دُردكش ار زانكه دوا مىخواهى * باده صاف خور ار زانكه صفا مىطلبى

خيز خواجو كه در اين گوشه نوا نتوان يافت * به سپاهان رو اگر زانكه نوا مىطلبى

ترك صورت كن اگر عالم معنى طلبى * كوس عزلت زن اگر ملكت كسرى طلبى

سر خود پيش نه ار پاى درين راه نهى * غرق اين بحر شو ار دُرّ تمنّى طلبى

گرنه مارى بچه معنى نروى از سر گنج * ورنه طفلى به چه رو صورت مانى طلبى

راه آدم زنى و روضهء رضوان جوئى * عيب مجنون كنى و خيمهء ليلى طلبى

خاك گوسالهء زرّين شوى از بىآبى * وانگه از چوب عصا معجز موسى طلبى

تا كه بر طور جلالت نبود منزل قرب * از چه رو پرتو انوار تجلّى طلبى

خدمت مور كن ار ملك سليمان خواهى * راه سلمان رو اگر طلعت سلمى طلبى

نام خواجو مبر ار نامه وحدت خوانى * ترك كونين كن ار حضرت مولى طلبى

در باغ چون بالاى تو سروى نديدم راستى * بنشين كه آشوب از جهان برخاست چون برخاستى