غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٢

808 [ اى خوشا مست و خراب اندر خرابات آمده ]

تخت خيرى بين دگر بر تختهء خارا زده * خيمه سلطان گل بر دامن صحرا زده

دوستان در بوستان برگ صبوحى ساخته * بلبلان گلبانگ بر طوطى شكّرخا زده

از شقايق در ميان سبزه فرّاش ربيع * چارطاق لعل بر پيروزه‌گون ديبا زده

زرگر باد بهارى از كلاه سيم‌دوز * قبّه‌اى از زر بنام نرگس رعنا زده

خوش‌نوايان چمن در پردهء عشّاق راست * نوبت نوروز بر بانگ هزار آوا زده

غنچه همچون گل‌رخى كو داده باشد دل بباد * دست در پيراهن زنگارى و الا زده

از چراغ بوستان‌افروز شمع زرچكان * باد آتش در نهاد لالهء حمرا زده

نوعروسان چمن در كلّه‌هاى فستقى * تاب در مرغول ريحان سمن‌فرسا زده

دم‌به‌دم در گوشه‌هاى باغ گويد باغبان * چشم خواجو بين دم از سرچشمه‌هاى ما زده

اى لبت خنده بر شراب زده * چشم من بر رهت گلاب زده

شب مه‌پوش و ماه شب‌پوشت * طعنه بر ابر و آفتاب زده

هر شبى جادوان بابل را * چشم مست تو راه خواب زده

خط سبز تو از سيه‌كارى * باز نقشى دگر بر آب زده

هردمم آن عقيق شورانگيز * نمكى بر دل كباب زده

گنج لطفى و چون توئى حيفست * خيمه بر اين دل خراب زده

لعل ساقى نگر بوقت صبوح * آب بر آتش شراب زده

مطرب نغمه‌ساز پرده‌سراى * چنگ در پردهء رباب زده

جان خواجو به آه آتش‌بار * شعله در آبگون حجاب زده

اى خوشا مست و خراب اندر خرابات آمده * فارغ از سجّاده و تسبيح و طاعات آمده

نفى را اثبات خود دانسته و اثبات نفى * و ايمن از خويش و برى از نفى و اثبات آمده

كرده ورد بلبل مست سحرخيز استماع * باز با مرغ صراحى در مناجات آمده