غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٠

589 [ گشت معلوم كنون قيمت ايّام وصال ]

يكدم ز قال بگذر اگر واقفى ز حال * كآن را كه حال هست چه حاجت بود بقال

بر لوح كائنات مصوّر نمىشود * نقشى بدين جمال و جمالى بدين كمال

آنجا كه يار پرده عزّت برافكند * عارف كمال بيند و اهل نظر جمال

خون قدح بمذهب مستان حرام نيست * كز راه شرع خون حرامى بود حلال

جانم بجام لعل تو دارد تعطّشى * چون تن بجان و تشنه به سرچشمهء زلال

آنها كه دام برگذر صيد مىنهند * انديشه كى كنند ز مرغ شكسته‌بال

در هرچه هست چون به خيالت نظر كنم * گر جز جمال روى تو بينم زهى خيال

در راه عشق بعد منازل حجاب نيست * دورى گمان مبر كه بود مانع وصال

خواجو اگر به عين حقيقت نظر كنى * وصلست در جدائى و هجران در اتّصال

گشت معلوم كنون قيمت ايّام وصال * كه وصالت متصوّر نشود جز به خيال

گر ميسّر نشود با توام امكان وصول * نيست ممكن كه فراموش كنم عهد وصال

هر سحر چاك زنم دامن جان را چون صبح * تا گريبان تو شد مطلع خورشيد جمال

هست چون خال سياه تو مرا روز سپيد * گشت چون زلف تو آشفته مرا صورت حال

شكّرت شور جهانى و جهانى مشتاق * عالمى تشنه و عالم همه پرآب زلال

تا نگوئى كه حرامست مرا بىتو نظر * كه حرامست نظر بىتو و مى با تو حلال

تنم از شوق جمالت شده از مويه چو موى * دلم از درد فراقت شده از ناله چو نال

قامتم نون و دل از غم شده چون حلقهء ميم * ليك بر حال دلم جيم سر زلف تو دال

نه به حالم نظرى مىكنى اى نرگس‌چشم * نه ز حالم خبرى مىدهى اى مشكين خال

مهر من بر مه رويت نپذيرد نقصان * مهر را گرچه ميسّر نشود دفع زوال

عيش من بىلب شيرين تو تلخست و ليك * تو ملولى و مرا هست ز غير تو ملال

ظاهر آنست كه از خود برود بلبل مست * چو نسيم چمن آرد نفس باد شمال

خوش بُود نالهء عشّاق بهنگام صبوح * خواجو ار عاشقى از پردهء عشّاق بنال