غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٥

578 [ طفل بود در نظر پير عشق ]

اشك منست يا مى گلرنگ در قدح * يا روى تست يا گل خود روى بر طبق

مه را به‌هيچ‌وجه نگويم كه مثل تست * با جبههء پرآبله و روى پربهق

دانى كه چيست قطره باران نوبهار * ابر از حياى ديدهء ما مىكند عرق

من بعد ازين ديار بكشتى گذر كنند * ما را گر آب ديده بماند برين نسق

پيوسته بىتو مردم بحرين چشم من * در باب آب ديده روان مىكند سبق

خواجو خرد كه واضع قانون حكمتست * در پيش منطق تو نيارد زدن نطق

چو حرفى بخوانى ز طومار عشق * شود منكشف بر تو اسرار عشق

بيار آب حسرت كه جز سيم اشك * روان نيست نقدى به بازار عشق

نشانم ز كنج صوامع مجوى * كه شد منزلم كوى خمّار عشق

تلف گشت عمرم در ايّام مهر * بدل گشت دلقم به زنّار عشق

بيا تا چو بلبل بهنگام صبح * بناليم بر طرف گلزار عشق

كسانى كه روزى نگشتند اسير * چه دانند حال گرفتار عشق

بخوانى سواد سويداى دل * اگر بر تو خوانند طومار عشق

مكن عيب خواجو كه ارباب عقل * نباشند واقف بر اطوار عشق

طفل بود در نظر پير عشق * هركه نگردد سپر تير عشق

دل چه بود مخزن اسرار شوق * جان كه بود شارح تفسير عشق

هركه ندارد خبرى از سماع * كى شنود زمزمهء زير عشق

دم‌به‌دم از گوشهء ميدان جان * مىشنوم نعرهء تكبير عشق

دايهء فطرت مگر آميختست * خون من سوخته با شير عشق

تيغ مكش بر سر مقتول مهر * دام منه بر ره نخجير عشق

ترك خرد گير كه تدبير عقل * عين جنونست بتقرير عشق

دست من و سلسلهء زلف يار * پاى من و حلقهء زنجير عشق

سالك مجذوب دلم در سلوك * از نظر تربيت پير عشق