غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٦

535 [ معنى اين صورت از صورتگران چين بپرس ]

خستگان زنده‌دل دانند قدر درد عشق * پيش صاحب‌درد باشد دارو و درمان عزيز

گر من بيچاره نزديك تو خوارم چاره نيست * دور نبود گر ندارد بنده را سلطان عزيز

آب چشم و رنگ روى ما ندارد قيمتى * زانكه نبود گوهر اندر بحر و زر در كان عزيز

زلف كافركيش او ايمان من بر باد داد * اى عزيزان پيش كافر كى بود ايمان عزيز

گر ترا خواجو نباشد آبروئى در جهان * عيب نبود زانكه نبود گنج در ويران عزيز

بر سر ميدان عشقش جان برافشان مردوار * قلب دشمن نشكند آن را كه باشد جان عزيز

ز لعل عيسويان قصّه مسيحا پرس * ز چين زلف بتان معنى چليپا پرس

اگر ملالتت از سرگذشت ما نبود * سرشك ما نگر و ماجراى دريا پرس

دل شكسته مجنون ز زلف ليلى جوى * حديث مستى وامق ز چشم عذرا پرس

بهاى يوسف كنعان اگر نمىدانى * عزيز من برو از ديدهء زليخا پرس

حكايت لب شكرفشان ز من بشنو * حلاوت شكر از طوطى شكرخا پرس

چو هر سخن كه صبا نقش مىكند با دوست * بيان حسن گل از بلبلان شيدا پرس

كمال طلعت زيبا و لطف منظر خويش * گرت در آينه روشن نگشت از ما پرس

شب دراز به مژگان ستاره مىشمرم * ورت ز من نكند باور از ثريا پرس

گهى كه از لب لعلت سخن كند خواجو * بيا در آن دم و از قصّه مسيحا پرس

معنى اين صورت از صورتگران چين بپرس * مرد معنى را نشان از مرد معنى بين بپرس

كفر دانى چيست دين را قبلهء خود ساختن * معنى كفرار نمىدانى ز اهل دين بپرس

چون تو آگه نيستى از چشم شب‌پيماى من * حال بيدارى شبهاى من از پروين بپرس

گر گروهى ويس را با گل مناسب مىنهند * نسبت گل با رخ ويس از دل رامين بپرس

گرچه خسرو كام جان از شكّر شيرين گرفت * از دل فرهاد شور شكّر شيرين بپرس

حال سرگردانى جمعى پريشان موبه‌مو * از شكنج سنبل پرچين چين برچين بپرس

باغبان دستان بلبل را چه داند گو برو * شورش مرغان شبگير از گل و نسرين بپرس

قصّهء درد دل تيهو كجا داند عقاب * از تذرو خسته حال چنگل شاهين بپرس