غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٤

530 [ برگ نسرين ترا بىخار مىيابم هنوز ]

بر كنارى برو چو چنگ بساز * در ميانى بيا چو عود بسوز

هركه دارد سر محبّت تو * گو ز خواجو بيا و عشق آموز

وين گهرها كه مىكند تضمين * يك‌به‌يك مىگزين و ميندوز

در جهان قصّه حسن تو نشد فاش هنوز * تو دل خلق جهان صيد كنى باش هنوز

هيچ دل‌سوخته كام دل شوريده نيافت * زان عقيق لب دُرپوش گهرپاش هنوز

باش تا نقش ترا سجده كند لعبت چين * زانكه فارغ نشد از نقش تو نقّاش هنوز

تا دلم صيد نگشتى به كمند غم عشق * سنبلت سلسله بر گل نزدى كاش هنوز

گرچه فرهاد نماندست و ليكن ماندست * شور لعل لب شيرين شكرخاش هنوز

چند گوئى كه شدى فتنهء رويم خواجو * نشدم در غمت افسانهء او باش هنوز

عاقبت فاش شود سرّ من از شور غمت * گر به شيدائى و رندى نشدم فاش هنوز

برگ نسرين ترا بىخار مىيابم هنوز * باغ رخسارت پر از گلنار مىيابم هنوز

دوش مىگفتى كه چشم ناتوانم خوشترست * خوشترست امّا منش بيمار مىيابم هنوز

تا نپندارى كه بنشست آتش منصور از آنك * سوز عشقش همچنان از دار مىيابم هنوز

از سرشك چشم فرهاد اى بسا لعل و گهر * كاين زمان در دامن كهسار مىيابم هنوز

همچو خسرو جان شيرين باختم در راه عشق * ليك در دل حسرت دلدار مىيابم هنوز

ماه كنعانم برفت از كلبهء احزان ولى * عكس رويش بر دروديوار مىيابم هنوز

اوّل شب بود كان يار از شبستانم برفت * وز نسيم صبح بوى يار مىيابم هنوز

جز نسيمى كان به چين زلف او بگذشت دوش * دامنش پرنافهء تاتار مىيابم هنوز

گرچه خواجو شد مقيم خانقاه امّا مدام * خلوتش در خانهء خمّار مىيابم هنوز