غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٣

528 [ اين غزل يك دو نوبت از سر سوز ]

پيش رامين هيچ گل ممكن نباشد غير ويس * پيش سلطان هيچ‌كس محمود نبود جز اياز

سوختيم اى مطرب بربطنواز چنگ‌زن * ساز را برساز كن امشب دمى با ما بساز

بلبل دلسوز بين از نالهء ما در خروش * شمع بزم‌افروز بين از آتش ما درگداز

اى خوشا در مجلس روحانيان گاه صبوح * دل‌نوازان عودسوز و پرده‌سازان عود ساز

گفتمش بازآ كه هر شب چشم من بازست گفت * مرغ وصلم صيد نتوان كرد با اين چشم باز

باز پرسيدم ز زلفش كز چه رو آشفته‌اى * گفت خواجو قصّهء شوريدگان باشد دراز

روز عيش و طرب و عيد صيامست امروز * كام دل حاصل و ايّام به كامست امروز

گو عروس فلكى رخ منماى از مشرق * كه مرا ديدن آن ماه تمامست امروز

خون عشّاق اگر چند حلالست و ليك * عيش را جز مى و معشوق حرامست امروز

صبحدم بلبل مست از چه سبب مىنالد * كار او چون ز بهاران بنظامست امروز

در چمن نرگس سرمست خراب افتادست * زانكه اندر قدح لاله مدامست امروز

محتسب بيهُده گو منع مكن رندان را * كآنكه با شاهد و مى نيست كدامست امروز

زاهدى را كه نبودى ز صوامع خالى * باز در كُنج خرابات مقامست امروز

نالهء زير ز عشّاق بسى زار بُود * مطرب از به هرچه آهنگ تو با مست امروز

گو بگويند كه در دير مغان خواجو را * دست در گردن و لب بر لب جامست امروز

اين غزل يك دو نوبت از سر سوز * بلبلى بازگفت در نوروز

كاى گل تازه‌روى خندان‌لب * وى دلاراى بوستان‌افروز

گر بدانستمى كه فرقت تو * اين‌چنين صعب باشد و دلسوز

از تو خالى نبودمى يكدم * وز تو دورى نجستمى يك روز

من چنين از تو دور و بر وصلت * خار سرتيز از آن صفت پيروز

در دلم زان دراز سوختنيست * اين همه زخم ناوك دل‌دوز

گل بخنديد و گفت خامش باش * و آتش دل ز خار برمفروز

اگرت هست برگ صحبت ما * ديدهء باز را بخار بدوز