غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤١

524 [ پيش عاقل نياز چيست نماز ]

قاتل مشتاق گو تيغ مكش در حرم * رهزن عشّاق گو چنگ مزن در حجاز

دلبر شيرين‌سخن بيش نمايد عتاب * شاهد سيمين‌بدن بيش كند كبر و ناز

يار چو غمخوار گشت غم چه بُود غمگسار * بنده چو محمود شد شاه كه باشد اياز

صورت معنى كجا كشف شود بر خرد * عشق حقيقى كرا دست دهد در مجاز

آن مه طوبى خرام گر بچمن بگذرد * سرو خرامان برد قامت او را نماز

خواجو اگر عاشقى از همه آزاد باش * زانكه به آزادگى سرو بُود سرفراز

اى شده بر مه ز شبه مُهره‌ساز * با شبه‌ات مار سيه مهره‌باز

جادوى هاروت‌وشت دل‌فريب * هندوى زنگىصفتت تركتاز

بزم صبوحى ز قدح برفروز * رايت عشرت بچمن بر فراز

وصل گل و بلبل و فصل بهار * زلف تو و ماه و شبان دراز

شعله فروزان بفروزند شمع * پرده‌نوازان بنوازند ساز

مرغ شد از نالهء من در خروش * شمع شد از آتش من در گداز

باده‌پرستان شراب الست * مست مى لعل بتان طراز

شاهد مستان شده دستان‌نماى * بلبل خوشخوان شده دستان‌نواز

خادمهء پرده‌سرا عودسوز * مطربهء پرده‌سرا عود ساز

مجلسيان محرم اسرار عشق * همنفسان غرقهء درياى راز

خاطر خواجو و خيال حبيب * ديدهء محمود و جمال اياز

پيش عاقل نياز چيست نماز * نزد عاشق نماز چيست نياز

نغمه‌سازى به نالهء دلسوز * صبحدم مىزد اين غزل بر ساز

كاى بدل پرده‌سوز شاهد روز * وى بجان پرده‌ساز مجلس راز

اگرت بر سرست سايهء مهر * سايه‌اى بر سر سپهر انداز

تا ترا عاقبت شود محمود * همچو محمود شو غلام اياز

دل ديوانگى به مهر افروز * سر فرزانگى بعشق افراز