غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٠

501 [ اى دل ار سوداى جانان دارى از جان درگذر ]

از دل ريشم اگر بىخبرى معذورى * كآنكه مجروح نگشتست ز ريشش چه خبر

تو چنين غافل و جان داده جهانى ز غمت * گرچه قصّاب ز جان دادن ميشش چه خبر

چه دهد شرح غمت در شب حيرت خواجو * شمع دلسوخته از آتش خويشش چه خبر

500 [ ما را ز پردهء تو دل از پرده شد بدر ]

500 [ ما را ز پردهء تو دل از پرده شد بدر ]

ح

ما را ز پردهء تو دل از پرده شد بدر * بردار پرده‌اى ز پس پرده پرده‌در

گر ماه خوانمت نبُود ماه سروقد * ور سرو گويمت نبُود سرو سيم‌بر

كس ماه را نديد كه پوشد زره ز مشك * كس سرو را نگفت كه بندد چو نى كمر

لعل تو شكّريست ازو رفته آب قند * خطّ تو طوطيئيست پر افكنده بر شكر

جانم ز تاب مهر تو شمعيست در گداز * چشمم ز شوق لعل تو دُرجيست پرگهر

عنقاى قاف عشقم و عشق تو گوئيا * مرغيست هر دو كون درآورده زير پر

چون صبر نيست كز تو نظر بر توان گرفت * يكباره برمگير ز بيچارگان نظر

ور زانكه از درم نتوانى درآمدن * بارى ز دل چگونه توانى شدن بدر

هرگه كه در برابر خواجو گذر كنى * صد بار باز در دل تنگش كنى گذر

501 [ اى دل ار سوداى جانان دارى از جان درگذر ]

501 [ اى دل ار سوداى جانان دارى از جان درگذر ]

س

اى دل ار سوداى جانان دارى از جان درگذر * ور دل از جان برنمىگيرى ز جانان درگذر

در حقيقت كفر و ايمان جز حجاب راه نيست * عاشقى را پيشه كن وز كفر و ايمان درگذر

با سرشك ما حديث لؤلؤ لالا مگوى * چشم گوهربار من بين وز عمّان درگذر

گر صفاى مروه خواهى خاك يثرب سرمه ساز * ور هواى كعبه دارى از بيابان درگذر

حُكم و حِكمت هر دو باهم كى مسلّم گرددت * حِكمت يونان طب وز حُكم يونان درگذر