غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٢٢١

481 [ اى پرده‌سرايان كه درين پرده سرائيد ]

دست گيريد و بدستم مى گل‌فام دهيد * بادهء پخته بدين سوختهء خام دهيد

چون من از جام مى و ميكده بدنام شدم * قدحى مى به من مىكش بدنام دهيد

تا بدوشم ز خرابات به ميخانه برند * سوى رندان در ميكده پيغام دهيد

گرچه ره در حرم خاص نباشد ما را * يك ره اى خاصگيان بار من عام دهيد

با شما درد من خسته چو پيوسته دعاست * تا چه كردم كه مرا اين‌همه دشنام دهيد

در چنين وقت كه بيگانه كسى حاضر نيست * قدحى باده بدان سرو گلندام دهيد

چو از اين پسته و بادام نديدم كامى * كام جان من از آن پسته و بادام دهيد

تا دل‌ريش من آرام بگيرد نفسى * آخرم مژده‌اى از وصل دلارام دهيد

چهرهء ازرق خواجو چو ز مى خمرى شد * جامه از وى بستانيد و به دو جام دهيد

اى پرده‌سرايان كه درين پرده سرائيد * از پرده برون شد دلم آخر بسرائيد

يكدم بنشينيد كه آشوب جهانيد * يكره بسرائيد چو مرغ دو سرائيد

شكّر ز لب لعل شكربار بباريد * عنبر ز سر زلف سمن‌ساى بسائيد

با من سخن از كعبه و بتخانه مگوئيد * كز هر دو مرا مقصد و مقصود شمائيد

خيزيد و سر از عالم توحيد برآريد * وز پردهء كثرت رخ وحدت بنمائيد

تا صورت جان در تتق عشق ببينيد * زنگ خرد از آينهء دل بزدائيد

تا خرقه به خون‌دل ساغر بنشوئيد * رندان خرابات مغان را بنشانيد

گر شاه سپهريد در اين خانه كه مائيم * از خانه برآئيد كه همخانهء مائيد

گنجينهء حسنيد كه در عقل نگنجيد * يا چشمهء جانيد كه در چشم نيائيد

هم ساغر و هم باده و هم باده‌گساريد * هم نغمه و هم پرده و هم پرده سرائيد

هرگز نشويد از دل خواجو نفسى دور * وين طرفه كه معلوم ندارد كه كجائيد