غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٢

438 [ گرمى خسرو و شيرين بشكر كم نشود ]

چنين كه غرقهء بحر خرد شدى خواجو * چگونه ز آب سخن دفتر تو تر نشود

گر مرا بخت درين واقعه ياور نشود * چكنم صبر كنم گرچه ميسر نشود

صورت حال من از زلف دلاويز بپرس * گر ترا از من دلسوخته باور نشود

شور عشق تو برم تا به قيامت در خاك * زانكه گر سر بشود شور تو از سر نشود

هر درونى كه درو آتش عشقى نبود * روشنست اين همه كس را كه منوّر نشود

مگرم نامزد زندگى از سر برود * كه چو شمعم همه شب دود بسر برنشود

دوستان عيب كنندم كه برآرم دم عشق * عود اگر دم نزند خانه معطّر نشود

خواجو از درد جدائى نبرد جان شب هجر * اگرش نقش تو در ديده مصوّر نشود

گرمى خسرو و شيرين بشكر كم نشود * شعف ليلى و مجنون به نظر كم نشود

مهر چندان‌كه كشد تيغ و نمايد حدّت * ذرّه دل‌شده را آتش خور كم نشود

صبح را چون نفس صدق زند باشه چرخ * مهر خاطر بدم سرد سحر كم نشود

كارم از قطع منازل نپذيرد نقصان * شرف و منزلت مه به سفر كم نشود

در چنان وقت كه طوفان بلا برخيزد * عزّت نوح به خوارى پسر كم نشود

خصم بىآب اگر انكار كند طبع مرا * آب دريا به اراجيف شمر كم نشود

جم اگر اهرمنى سنگ زند بر جامش * قيمت لعل بدخشان به حجر كم نشود

ديو اگر گردن طاعت ننهد انسان را * همه دانند كه تعظيم بشر كم نشود

كاه اگر كوه شود سر بفلك برنزند * ور سها كور شود نور قمر كم نشود

دشمنم گر بگدازد ز حسد گو بگداز * جرم كفّار بتعذيب سقر كم نشود

گر گيا خشك مزاجى كند و طعنه زند * باغ را رايحهء سنبل تر كم نشود

چه غم از منقصت بىهنران زانكه بخبث * رفعت و رتبت ارباب هنر كم نشود

گرچه هست اهل خرد را خطر از بىخردان * حدّت خاطر دانا بخطر كم نشود

سخنم را چه تفاوت كند از شورش خصم * كه به آشوب مگس نرخ شكر كم نشود

جوهرى را چه غم از طعنهء هر مشتريئى * كه بدين قيمت ياقوت و گهر كم نشود