شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — الصفحة ٨٦٨
قبول ديانت بايد كوركورانه نباشد
حلال حلال از شير مادر حلال‌تر باشد ( خنده حضار ) .
البته مىبخشيد در مثل مناقشه‌اى نيست مثل براى تقريب أذهان و فهم مطلب است آقايان گويا فراموش نموديد بيانات شبهاى قبل را كه با دلائل قاطعهء تاريخيه بعرض رسانيدم كه بشهادت اكابر علماء خودتان از قبيل ابن ابى الحديد و جوهرى و طبرى و بلاذرى و ابن قتيبه و مسعودى و ديگران آتش در خانه على عليه السّلام بردند او را با سر برهنه و دوش بىرداء جبرا كشيدند و به مسجد بردند شمشير برهنه به روى او كشيدند گفتند بيعت كن و الّا گردنت را مىزنيم « 1 » .
شما را به خدا قضاوت منصفانه نمائيد آيا معنى رضا و رغبت همين است اگر با هو و جار و جنجال و آتش در خانه زدن و بضرب و زور شمشير و تهديد بقتل بيعت گرفتن بيعت بميل و رضا مىباشد پس بيعت بجبر و اكراه كدام است .
ان شاء اللّه به منزل كه تشريف برديد اگر منصفانه صفحات روزنامه‌ها و مجلات را بخوانيد و دو مرتبه بدلائل ما كه در شبهاى گذشته بيان نموديم دقيق شويد قطعا تصديق خواهيد نمود كه رضا و رغبتى در كار نبوده مگر آنكه مانند آن دزد بيابانى بر سر ما بزنيد تا مجبورا بگوئيم راضى بوده .
ثانيا فرموديد ما چرا بعد از هزار و سيصد سال بايد در اين كار دقت كنيم و بجان هم بيفتيم اوّلا ما بجان كسى نيفتاده‌ايم و نخواهيم افتاد بلكه در مقابل حملات ناچار از دفاع هستيم - آقايان اهل سنت هستند كه بجان شيعيان افتاده جان و مال آنها را مباح ميدانند وقتى ما را مشرك و كافر و اهل بدعت در مقابل عوام بىخبر معرفى مينمايند ما اكراها مقابله نموده و اثبات مينمائيم مشرك و كافر نيستيم بلكه مؤمن و موحّد پاك هستيم و افتخار به اين عقيدهء توحيدى پاك مينمائيم .
قبول ديانت بايد كوركورانه نباشد
قبول ديانت بايد كوركورانه نباشد
ثالثا شبهاى قبل عرض نمودم عقايد دينى تقليدى نميشود كه چون جريان تاريخ نشان ميدهد خلفاء أربعة بطريقى كه بيان نموديد زمامدار شدند ما
( 1 ) رجوع شود به ص 507 تا ص 513 همين كتاب .