شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — الصفحة ٧٩٢
ايمان آوردن جعفر طيار بامر پدر
خود را منع از آن ادعاى بزرگ ننمايد حتى فرزندانش را هم منع ننمايد از ايمان آوردن به كسى كه دين نوين آورده و دشمن دين او مىباشد آن هم پدر مقتدر مطاعى مانند جناب ابو طالب كه رئيس قريش بوده است ؟ !
بلكه فرزندش را امر كند برو و به پسر عمّت ايمان آور و اقتداء كن به او و خودش هم با تمام قواى جسمى و روحى دشمن بزرگ دين خود را تقويت و يارى نمايد ! ! فاعتبروا يا اولى الابصار .
اكابر علماى فريقين همگى نقل نموده‌اند وقتى اهالى مكه و قريش محاصرهء اقتصادى را درباره بنى هاشم عملى كردند جناب ابو طالب با تمام بنى هاشم به يارى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم برخاستند و چهار سال در شعب أبي طالب از آن حضرت محافظت و نگهدارى نمودند - حتى در تمام مدت توقف در شعب اول شبها هركجا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بخواب ميرفت جناب ابو طالب بعد از ساعتى مىآمد آن حضرت را بيدار ميكرد و بجاى أمن‌ترى ميبرد - و فرزند عزيزش على عليه السّلام را در بستر او ميخوابانيد - كه اگر اول شب دشمنى آن حضرت را در آنجا ديده و قصد سوئى به آن حضرت داشته باشد على فداى آن حضرت گردد وجود مباركش در مهد أمن و آسايش راحت و آسوده باشد .
شما را به خدا قسم آيا مشركى ؟ براى حفاظت موحّدى كه مدّعى مقام نبوّت است ، مشركين را اهل ضلالت و گمراهى ميداند - اين قدر جدّيّت به كار ميبرد - قطعا جواب منفى است اين همه جدّيّتها و فداكاريها از آثار ايمان كامل بوده است .
ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه و سبط ابن جوزى در تذكرة خواص الامه از طبقات محمد بن سعد نقل مينمايند از واقدى و علامه سيد محمد بن سيد رسول برزنجى در كتاب الاسلام فى العم و آباء سيد الانام از ابن سعد و ابن عساكر و غيرهم با اسناد صحيح از محمد بن اسحاق روايت كرده‌اند كه على عليه السّلام فرمود چون ابو طالب وفات نمود رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را خبر دادم فبكى بكاء شديدا گريه شديدى نمود آنگاه به من فرمود اذهب فغسله و كفنه و واره غفر اللّه له و رحمه برو او را غسل بده و كفن بنما و در قبرش بگذار خدا بيامرزد و رحمت نمايد او را .