شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — الصفحة ٦٤٢

تعجب ابن ابى الحديد از گفتار ابى بكر

ركيك و دشنامهاى بسيار قبيح بر زبان جارى كند آن هم به دو محبوب خدا و پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم

تعجب ابن ابى الحديد از گفتار ابى بكر

تعجب ابن ابى الحديد از گفتار ابى بكر

نه فقط اين عمل اسباب تعجّب ما است بلكه علماى منصف خودتان هم بتعجب آمدند چنانچه ابن ابى الحديد در ص 80 جلد چهارم شرح نهج البلاغه گويد از اين گفتار خليفه تعجب نمودم از استاد خود ابو يحيى نقيب جعفر بن يحيى بن ابى زيد البصرى سؤال نمودم كنايه و تعريض خليفه در اين كلمات بكه بوده گفت كنايه و تعريض نبود بلكه صراحت در كلام بود گفتم اگر صراحت داشت سؤال نمىنمودم فضحك و قال بعلىّ بن أبي طالب عليه السّلام قلت هذا الكلام كلّه لعلىّ يقوله ؟ قال نعم انّه الملك يا بنى « 1 » .

آقايان با انصاف عبرت بگيريد و قضاوت منصفانه بنمائيد اگر كسى به پدر و مادر شما اين نوع جسارت و اهانت نمايد مثل روباه و دم روباه و زن زنا كار به آنها بزند دل شما از او پاك ميگردد ؟ و انصاف است بما اعتراض كنيد كه چرا انتقاد ميكنيم با زايمان ما مانع است كه نگوئيم و ننويسيم مگر آنچه واقع شده و مورد تصديق اكابر علماء خودتان هم مىباشد .

اگر شخصى در مقابل اين جمعيت بگويد آقاى حافظ روباه و آقاى شيخ دم آن مىباشد و مانند زن فاحشه در مجلس حرف ميزنند چه قدر بشما سخت ميگذرد .

آقايان چشمها را بر هم نگذاريد و با ديدهء انصاف به مسجد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بنگريد كه مرد پيرى يار غار پيغمبر بعنوان خلافت بالاى منبر پيغمبر در مقابل مهاجر و انصار بگويد على بن ابى طالب ( العياذ باللّه ) روباه است و فاطمه دم روباه مىباشد ( يا بر عكس بنا بر گفتار ساير روات ) و مانند زن فاحشهء زنا كار ميان مردم حركت مىكند بر مولاى ما امير المؤمنين و جدهء ما فاطمهء مظلومه در مقابل مردم چه گذشت خدا ميداند الان تمام بدن داعى ميلرزد مىبينيد با ارتعاش و اشك جارى با شما حرف

( 1 ) پس خنديد و گفت ( اين نسبتها را ) بعلى عليه السّلام داد گفتم اين سخنان ناشايست تمامش نسبت بعلى بود گفت بلى پسر سلطنت همين است . ( يعنى عقيم و دنباله بريده است اشخاص رياست طلب براى رسيدن بهدف و مقصد خود كه رياست و آقائى باشد هر عمل زشت و ناشايسته‌اى را ميكنند ) .