شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — الصفحة ٣١٢

كلمه منزلة افاده عموم مىكند

و ابن كثير در تاريخ خود از عايشه بنت سعد از پدرش از رسول خدا و سبط ابن جوزى در ص 12 تذكره از مسند امام احمد و مسلم و غير آن از ابى برده و امام احمد حنبل در مناقب و ابو عبد الرحمن احمد بن شعيب نسائى ( كه از ارباب صحاح سته است ) در خصائص العلوى چهار حديث باسناد خود از سعد بن ابى وقاص و عايشه از پدرش و خطيب خوارزمى در مناقب از جابر ابن عبد اللّه انصارى نقل نموده‌اند كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بعلى عليه السّلام فرمود اما ترضى ان تكون منّى بمنزلة هارون من موسى الّا النبوّة « 1 » .

و مير سيد على همدانى در مودة ششم از مودة القربى حديثى از انس ابن مالك نقل مىكند ( كه شب گذشته تمام حديث را عرض كردم ) « 2 » در آخر آن حديث ميفرمايد و لو كان بعدى نبيّا لكان علىّ نبيّا و لكن لا نبوّة بعدى .

گمان ميكنم براى نمونه كافى باشد كه آقايان مغلطه نفرمايند و بدانند كه مستثنى نبوت است نه عدم نبوت .

و به اين حديث معتبر ثابت است همان قسمى كه موسى كليم اللّه عليه السّلام در غيبت چهل روزه امر امت را بخودشان وانگذارد و هارون را كه افضل از همه بنى اسرائيل بود خليفه و وصى خود قرار داد تا امر نبوت در فقدان او مختل نگردد .

پيغمبر خاتم هم كه شريعتش اكمل و دستوراتش اتم و قوانينش تا روز قيامت باقى و پايدار است بطريق اولى بايد مردم جاهل را بخودشان وانگذارد و مردم نادان را حيران ننمايد و شريعت را بدست جهال ندهد تا هر كس بميل خود در او تصرفات نمايد يكى برأى و قياس عمل نمايد ديگرى تفريق شريعت و طريقت كند و فرصت بدست راه زنان افتاده يك ملّت حنيف و ساده‌اى را به هفتاد و سه قسمت تقسيم نمايند .

فلذا در اين حديث شريف ميفرمايد على از من بمنزله هارون است از موسى يعنى جميع منازل هارونى را براى آن حضرت ثابت نموده كه از جمله افضليت آن حضرت

( 1 ) آيا راضى نيستى اينكه باشى از من بمنزله هارون از موسى مگر نبوت و پيغمبرى را . ( 2 ) رجوع شود به ص 297 همين كتاب .