عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ٢٥١

ه

اى خوشا احوال درويشان ، كِشان * / از گمان اندر عيان افكنده‌اى 3 / 10

غافل مشو كه عمرى زين تازه‌تر نيابى * / دادش بده كه چون شد عمرى دگر نيابى

( مرصاد العباد ، ص 261 ) 4 / 6

گر سر مويى ز زلف يار من پيداستى * / هر چه در گيتى زن و مردست از آن شيداستى 7 / 194

خواهى كه تو در زمانه فردى گردى * / يا در ره دين صاحب دردى گردى 2 / 170

تو دلبرى كه ز خوبان بسى تو خوب‌ترى * / چه باشد ار نظرى خوش به سوى ما نگرى 6 / 139

اى در سر هر كسى ز عشقت هوسى * / بىياد تو بر بنده نيايد نفسى 2 / 154

بازآى كز آنچه بودى افزون باشى * / ور تا اكنون نباشى اكنون باشى 2 / 180

هان ، تا ننهى به خيرگى خارِ دلى * / هان تا نشوى به خيرگى بارِ دلى 4 / 197

دل يكى منظرست ربّانى * / خانهء ديو را تو دل خوانى ؟ 1 / 100

عشق تو بِرْبود ز من مايهء مانى و منى * / خود نبوَد عشق ترا چاره ز بىخويشتنى 4 / 193

اى خواجه ز دست خود چنين مسكينى * / سلطان شوى ار به گوشه‌اى بنشينى 2 / 12

اى دل ، ز غبار جسم اگر پاك شوى * / تو روح مجرّدى بر افلاك شوى .

( مصنفات بابا افضل ، ج 2 ص 35 ) 2 / 63

با شرع بساز تا زبد باز رهى * / تسليم گزين تا ز خرد باز رهى 2 / 15

اى نسيم سحرى ، خه ز كجا مىآيى * / كه چنين سركش و سلطان‌وش و روح‌افزايى 4 / 14

در بحر وجود ار صدفى هست تويى * / درّى كه از آن صدف برون جست تويى 2 / 299

در پردهء غيب محرم راز تويى * / آگاه ز انجام و ز آغاز تويى 2 / 94

جهان را بلندى و پستى تويى * / ندانم چه اى هر چه هستى تويى 1 / 29