عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٦

( فهرست آيات و ترجمهء آنها از تفسير طبرى )

( 2 / 449 )

وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا ( مزّمل 73 : 4 )

و به عبادت و خواندن قرآن مشغول باش به ترتيل خواندنى - آهسته بخوان . ( 7 / 1948 )

وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( مائده 5 : 23 )

و بر خداى توكّل كنيد اگر هستيد گروندگان . ( 2 / 382 )

وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ( انعام 6 : 52 )

و به مران آن‌كس‌ها را كه مىخواند خدايشان را به بامداد و شبانگاه و مىخواهند ديدار او ( 2 / 444 )

وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ( بقره 2 : 195 )

و مه او كنيد به دستهاى خويش سوى هلاكى ( 1 / 128 )

وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ ( منافقون 63 : 8 )

و خداى راست عزّت و پيغامبر او را و مؤمنان را ( 7 / 1874 )

وَ لِلَّهِ يَسْجُدُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ ظِلالُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ . ( رعد 13 : 15 )

و خداى را سجده كنند آنكه اندر آسمانها و زمين‌اند ، خوش‌كام و بىكام و سايه‌هاى ايشان - بامداد و شبانگاه ( 3 / 809 )

وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ ( انفال 8 : 23 )

و اگر دانستى خداى در ايشان نيكى ، حقا كه آشنا كردى و بشنوانيذى ايشان را ( 3 / 578 )

وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ . . . ( بيّنه 98 : 5 )

و نفرموده شدند مگر بپرستند خداى - عزّ و جلّ - را به پاكى و يكتايى او را دين پاكيزه ( 7 / 2039 )

وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ . ( شورى 42 : 51 )

و نبود مردم را كه سخن گويد با او ، خداى عزّ و جلّ ، مگر به وحى يا از پس پرده‌اى ، يا بفرستد رسولى و وحى كند به فرمان او ( 6 / 1645 )

وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ ( عنكبوت 29 : 43 )

و ندانند آن مگر دانايان . ( 5 / 1303 )

وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ( زخرف 43 : 36 )

هر كه بگردد از ياد كرد خداى ، بگماريم او را ديوى او را يار باشد ( 6 / 1660 )

وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( حشر 59 : 9 )

و هر كه بازداشته شود از بخيلى تن خويش ايشان‌اند ايشان نيك‌بختان . ( 7 / 1882 )