شرح مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٢
واژه‌نامه « 1 »
هايم : فرورونده ، هلاك‌شونده
هبا : هلاكت و نابودى ؛ غبارى كه همراه با پرتو خورشيد از روزنه آشكار مىشود .
هبوط : فرود آمدن
هذا ربّ : اين پروردگار من است
هذيلى : منظور اسامه از قبيلهء هذيل است .
هرب : گريختن
هرى : شهر هرات
هشته‌اى : گذاشته‌اى ، وانهاده‌اى ، رها كرده‌اى
هل : رها كن ، بگذار
هم‌نفس : مجازا هم‌عقيده ، همفكر
هميان : كيسه
هوش : ادراك ، قوّهء مدركه ، ادراك سريع و تند ، عقل و فهم ، روح ، مقابل جسم . گاه مجازا به معنى عقل معاد يا عقل كل
هول : ترس ، مجازا شكوهمند
هين : بشتاب ، زود باش
يا ربّى : خدا را خواندن ، « يا ربّ » گفتن
يابس : خشك
ياوه : گمشده
يأكل : مىخورد
يد : دست
يسر : آسانى
يقظه : بيدارى
يك سواره : تنها
يكرنگى عيسى : صفا و بىريب و ريايى و پاكى حضرت عيسى ( ع )
يلجئنا : ما را بازمىگرداند
يم : دريا
يمشى : راه مىرود
يؤفك : روى برگرداند