شرح مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٠

اشعار

تعلّق حجاب است و بىحاصلى

263

تفرقه در روحِ حيوانى بوَد

56

تو جزئى و حق كُل است گر روزى چند

306

جانِ گرگان و سگان از هم جداست

57

جمله پندارند كه كركس باقى است

234

چرا در جهان افتد اين بانگ و شور

33

چشم دريا باز شد ، معشوق را در خويش ديد

346

چون كفى بر بحر بىضدّ است و نِدّ

52

چون وفا آن عشق افزون مىكند

98

چون‌كه برگيرى تو ديوار از ميان

57

چه غير و كجا غير و كو نقش غير

7

چه نسبت خاك را با ربّ ارباب

59 ، 168

حجاب چهرهء جان مىشود غبار تنم

268

حديث هولِ قيامت كه گفت واعظ شهر

375

حكم چون بر عاقبت‌انديشى است

150

حكمتِ قرآن چو ضالهء مؤمن

123

خلقى بدين طلسم گرفتار آمده

20

درِ رحمت به رويش بسته بودى

43

در سر ار صفراست ، آن سودا شود

334

در مرحلهء عشق رهِ قُرب و بُعد نيست

527

در هر دهن ، تنگ نباتى دگر است

341

دست بر زانو نهادم مشت زد بر گردنم

348

دمى پيدا و ديگر دم نهان است

37

دمى غريبى و غربت چو برنمىتابم

90

دو دل بودن بجز بىحاصلى نيست

212

راهرو گر در ريا كوشد ، مريدِ شهوت است

212

رو مجو تو اتّحاد از روح باد

56

روحِ حيوانى ندارد اتّحاد

56

روح را صحبتِ ناجنس عذابيست الِيم

8

ز باده هيچت اگر نيست اين نه بس كه تو را

308

زين بپوشيدند هستىها حُلَل

52

شديم پير به عصيان و چشمِ آن داريم

376

صد بوَد نسبت به صحنِ خانه‌ها

57

صورت ما موج يا از وى نمى

21

ضدّ و ندّش نيست در ذات و عمل

52

عقل پنهان است و ظاهر عالمى

21

عمر كركس سه هزار و پانصد است

234

عنايتهاى او بر خاكساران

199

غلام همّت آن عارفان باكرميم

376

فتنه‌زادى كرد عالم را خراب

قبله مر ذى مطمعان هميانِ زر

49

قبلهء باطن‌گزينان ذو المِنَن

49

قبلهء جبريل گشته است سدره‌اى

49

قبلهء خربنده چبْوَد كونِ خر

49

قبلهء صورت‌پرستان روى زن

49

قبلهء عبد البطون شد سفره‌اى

49

قُرب نى بالا و پستى رفتن است

257

قرعهء فال به نامِ منِ ديوانه زدند

39

كالبد از جان پذيرد نيك و بد

42