شرح مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ٣٣١

حكايت آن عاشق كه شب بيامد « 2 » بر اميد وعدهء معشوق 241

مرتبه علىالدوام و اتّصال است ؛ و از نقص تغيّر مصون و از فتور زوال غير مغبون است .

[ 636 ]

گرچه اين مستى چو بازِ اشْهَب است * برتر از وى در زمينِ قُدس هست

يعنى : اگرچه اين مستى حجاب و وله مانند باز اشهب عزيز الوجود و كمياب است ، ليكن مستى كه از قرب و وصال است ، بالاتر و برتر از مستى وله است كه آن مستى وله منبى « 1 » انفصال است .

مست ز ابرار و مقرب زد به است * بر مقرب شير او چون روبه است

يعنى : مستى ابرار و مقرّب ، بهتر از مستى وله و شير آن مستى وله به « 2 » نزديك مستى قرب ، مانند روبه مغلوب است كه آن مستى وله زائل و مسلوب است و اين مستى قرب و اتّصال دائم و لازوال است .

[ 637 ]

رَو سرافيلى « 3 » شو اندر امتياز * در دمندهء روح و مست و مست‌ساز / A 931 /

يعنى : اى مخاطب ! تو اسرافيل وقت شو در امتياز كردن تو در حقّ صور دميدن و زنده كردن در ميان روح مست و در ميان مست سرو دو ساز كه آن مقرّب و ابرار است و اين در كوچهء مذلّت و رسوايى خوار است .

[ 638 ]

مست را چون دل مزاج انديشه شد * اين ندانم [ و ] آن ندانم پيشه شد

يعنى : دل مست را چون مزاج انديشه و فكر پيدا شد و به مقام فنا و محويّت « 4 » نرسيد ، اين ندانم آن ندانم ، كار و پيشهء او شد و اگر در بىخودى و مستى محو مىبود ، پيوند اين و آن از خود مىبريد .

[ 639 ]

اين ندانم [ و ] آن ندانم بهر چيست * تا بگويى آنكه مىدانيم كيست

( 1 ) . س : وله كه بينى . ( 2 ) . ش : - به . ( 3 ) . س ، ش : سرافيل . ( 4 ) . ش : محبوبيت .