شرح مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ١٨٥

عزم كردن عاشق كه رجوع كند به بخارا « 4 » لاابالىوار

[ 3690 ]

از فراق اين خاكها شوره شود * آب زرد و گنده و تيره شود

[ 3691 ]

آبِ جان‌افزا وَخِم گردد وَبا * آتشى خاكسترى گردد هَبا

غرض از ايراد اين چند ابيات آن است كه فساد عناصر اربعه مثل شوره « 1 » شدن خاك ، و زرد و تيره شدن آب ، و متعفّن « 2 » و گنده شدن هوا به سبب جدا شدن آن هركدام عناصر از مركز خويش پيدا شده است .

[ 3717 ]

دودِ آن نارم « 3 » ، دليلم من بر او * دور ز ان شَه « باطل ما عبّروا »

يعنى : من دود نار آن تجلّىام كه بر مريم جلوه داد و آن تجلّى عبارت از روح القدس است .

عزم كردن عاشق كه رجوع كند به بخارا « 4 » لاابالىوار

عزم كردن عاشق كه رجوع كند به بخارا « 4 » لاابالىوار

[ 3801 ]

غنّ « 5 » لى يا منيتى لحن النّشور « 6 » * ابركى « 7 » يا ناقتى « 8 » تمّ السّرور

سرود بكن تو اى آرزوى من ! آن سرودى كه زنده كند مرده را . بنشين تو اى ناقهء من ! تا سوار شوم من به سوى يار و « 9 » تمام بكن تو اى ناقهء « 10 » من ! خوشحالى را به ديدار آن معشوق .

/ A 08 /

[ 3802 ]

ابلعى يا أرض دمعى قد كفى

يعنى : فروبر اى زمين ! آب خود را كه [ به ] تحقيق كافى و بسند است خون چشم من . « 11 »

اشربى يا نفس ودّ قد صفى

يعنى : بنوش اى نفس من ! خون چشم من كه دوستى [ به ] تحقيق صاف شده است .

( 1 ) . س : شوريده . ( 2 ) . س : منغض . ( 3 ) . س : نازم . ( 4 ) . س : بخاءا . ( 5 ) . ش : عنّ . ( 6 ) . س : النسؤر . ( 7 ) . ش : ابركى . ( 8 ) . س : نافتنى . ( 9 ) . ش : - و . ( 10 ) . س : نافه . ( 11 ) . س : + مصرع .