شرح مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ٠.١٧

فهرست مطالب

رجوع به حكايت گبر با مسلمان 307

رجوع به حكايت زاهد با مير 308

آمدن امير بر در خانه و لگد كوفتن بر در 308

تفسير « و [ إنّ ] الدار الآخرة لهى الحيوان لو كانوا يعلمون » 310

حكايت عيّاضى - رحمه اللّه - كه هفتاد [ غزو كرده بود ] 310

ايثار كردن صاحب موصل آن كنيزك را [ به خليفه ] 311

حكايت آن مجاهد كه از هميان هر روز [ يك درم در خندق انداختى ] 312

پشيمان شدن آن امير لشكر از خيانت كه كرد و سوگند دادن او 314

سؤال كردن مردى از دانايى در ميان حق و باطل 315

رسيدن گوهر از دست به دست [ به ] اياز و كياست اياز 317

مجرم دانستن اياز خود را در اين شفاعت كردن و عذر جرم خواستن 319

دفتر ششم 321

سؤال سائل از مرغى كه بر سر ربض شهرى نشسته باشد ، سر او فاضل‌تر است 323

مناجات و پناه جستن به حق از فتنهء اختيار و از فتنهء اسباب اختيار كه سماوات و ارضين از اختيار و از اسباب اختيار شكوهيدند 325

در بيان اينكه غرور تنها آن هندو را نبود ، بلكه هر آدمىزاده را 326

قصّه‌اى هم در تفسير اين آيه 328

حكايت آن عاشق كه شب بيامد بر اميد وعدهء معشوق 329

استدعاى امير ترك مخمور مطرب را 332

امتحان كردن مصطفى - صلّى اللّه عليه و سلّم - عايشه - رضى اللّه عنها - [ را ] كه چه پنهان مىكنى 335

حكايت آن مطرب كه در بزم امير ترك اين غزل آغاز كرد 336