شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٦٦
1 . نظم
چون بنوشى باده لا يعقل شوى * ناظر جانان و يار دل شوى » « 1 »
« اى عزيز هشياران كه جام محبت نوشيده باشند به سبب سكر ذوق ديده باشند چون نيم‌مستانه چشم به عالم صورت كنند و بدانند آنچه نشنيده باشند و تعريف آن نتوانند كرد مراتب ايشان پيش خداى تعالى هزار بار بلندتر است از دانندهء خبر كه به علم باشد » « 2 »
ساقيا مى ده ميى كآرد حضور * آن ميى نى كآورد بانگ غرور
آن ميى كه نفس بر خاك افكند * تا صفاى نو بر افلاك افكند
آن ميى كه ناورد آخر ملال * كه بود ذوقش مزيد و بىزوال
آن ميى كه دل كند راضى به دوست * آن ميى كز ساغر و پيمان هوست
آن ميى كه عقل با تمكين كند * نى ميى كه روى را رنگين كند
آن ميى كه متصل با كوثر است * كه ظهور دايم و جان‌پرور است
آن ميى كه شخص را عريان كند * فارغ از وسواس هر شيطان كند . . . « 3 »
« كه جامم پياپى دهى اى غلام * كه مى مىرساند ز جانان پيام « 4 »
كه در مى نهانَست سرّى غريب * كه آن سِر نداند به غير از حبيب » « 5 »
سبك شاعرى و نويسندگى :
سبك شاعرى و نويسندگى :
1 . نظم
1 . نظم
ولى فعل زمان چون شعر بنده است * كه مىتازد فرس بر بام و ميدان « 6 »
پيرجمال براى شرح عقايد و گفته‌هايش بيشتر به نظم تمايل دارد علت آن را همچنين گفته است :
« گوش به نظم دار كه در نثر حجاب نورانى هست و در نظم همه عشق است و مستى و حقيقت حق در سر نظم گوياست » « 7 »
( 1 ) . احكام المحبين ، برگ 160 . ( 2 ) . نهاية الحكمة ، برگ 245 . ( 3 ) . فتح الابواب ، برگ 544 . ( 4 ) . شرح الكنوز ، ص 253 . ( 5 ) . همان ، ص 264 . ( 6 ) . ديوان پيرجمال ، ص 126 . ( 7 ) . تنبيه العارفين ، برگ 238 .