شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٩

امثال و حكم و مثل‌واره‌ها

گرفتند يارانش اندر كمند * چو هندو كه افتد به ملك خجند

بيت 5218 ، ص 391

مشو تا توانى در آزار كس * چه گر پيل وقتى بترس از مگس

بيت 1963 ، ص 210

مكن خوى با نازنينىِ خود * كه با نازنينان بود خوى بد

ابيات 2835 ، ص 263

مكن نار و پنبه به يك جاى جمع * كه ناگه بسوزد به بادى چو شمع

بيت 4155 ، ص 335

مگو تا توانى سخن ناپسند * گليم جهالت به خود برمبند

ابيات 77 ، ص 105

و گر قدر فرصت ندانست زود * به آخر پشيمانى او را چه سود

ابيات 2833 ، ص 262

هم آن به كه خود گويد احوال خود * كه بازى بازست از بال خود

ابيات 56 ، ص 104

يكى برگرفته عصايى به كف * كه من پور پيرم چو خاله شرف

بيت 506 ، ص 129