شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٨

امثال و حكم و مثل‌واره‌ها

كه آيينه صافى بود در نمد * همان به كه بيند نمد چشم بد

بيت 3240 ، ص 286

كه از فكرت خود عملها كنند * خزف چون درم در بغلها كنند

بيت 4418 ، ص 349

كه از كسب و از كار خيزد حضور * كس از شمع ميراث ديدَست نور

بيت 3971 ، ص 325

كه پروانه داند كجا هست شمع * كه پروانه دايم بود مست شمع

بيت 3281 ، ص 288

كه جو كشت و گندم به خرمن نهاد * تو اشتر شنيدى كه اسپى بزاد

ابيات 1277 ، ص 172

كه در مصر نيلَست در هند فيل * كجا ذوق بخشد سياه سبيل

بيات 183 ، ص 112

كه ديدى كه اين ملك با خود ببرد * هر آن‌كس كه بد كرد جز بد نبُرد

بيت 1718 ، ص 196

كه سرّ طريقت نماينده نيست * تو گويى كه جوينده يابنده نيست

بيت 872 ، ص 150

كه شه را نظر بر سگ داغيست * ز فرمان ساقى جهان ياغيست

بيت 536 ، ص 131

كه طفلى چو گر ريش دارى و كيش * نه هم ريش دارند بزهاى پيش

بيت 4460 ، ص 351

كه علم زبانى ندارد فروغ * چه مستى نمايد بگو جام دوغ

بيت 1487 ، ص 183

كه گل بهر طفلان نكوتر بود * مظفر در آخر غضنفَر شود

بيت 190 ، ص 112

كه هر سِر كه گفتند آن باد برد * شنيدى كه پُرگو دل شاد برد

بيت 4881 ، ص 373