شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٤١٤

1 . 5 . اضافات :

صفى و كليم و مسيح و خليل * همه چون سبو دان و او رود نيل

سپس تو محمد ز حيدر جدا * كه با هر دو ديدم رضاى خدا

مبين تو محمد جدا از على * كه آن بحر علمست و اين صيقلى

سپس تو محمد جدا از على * اگرنه حسودى و نه احولى

على با محمد چو خورشيد و ماه * شب و روز ازيشانست خوش در پناه

ازيشانست بىشبهه رفتار عشق * وزيشان بدرو است پرگار عشق

بعد از بيت 1398 ، ( ص 178 ) اين 11 بيت آمده است :

اگر گنج خواهى ز اژدر مترس * كه پيرم چنين داد هر صبح درس

كه با خلق رها كن همه نيك و بد * منه بار غايب بر دوش خود

هر آن كو چو دل در برت مبتلاست * بطوف ار درآيى به گردش فناست

به هرجا كه داراى گنجند و زر * اگر تير بارد تو رخ كن سپر

بهل آز و ناز و سرانداز باش * كله‌دار و پا بسته چون باز باش

كه رانند بازان و خوانند باز * كه تا دل سپارد بمحمود اياز

نخوانند و رانند دارندگان * كه بينند تلوين درماندگان

كه در صف ضعيفان چو روى آورند * بجز غدر و سستى به خود ناورند

دگر آنكه هركو قبول دلست * چه گر دور دور است در منزلست

چرا پس درآييم در امر و گفت * كه از دليران ربوديم مفت

مجو از جمالى تو فكر و امل * كه چشمش ابد ديد اندر ازل

بعد از بيت 2852 ، ( ص 263 ) دارد :

كه در عدل مخفى است سرّ بقا * ز انوار عدل است عالم به پا

بعد از بيت 5252 ( ص 393 ) دارد :

در وصف كتاب گويد :

مفتاح هشت جنت و مناع نار و دود * احسان يار ما و فتوحات باب ماست

فارغ ز علم و جهد و عروضست و فاعلات * خاليست از فسانه و غالب زهر هواست