شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٩

حكايت

ببر ما و او را به نزديك پير * كه فيضى بيابيم ازُو اى خبير

نگنجيد در پوست زاهد چو ديد * كه شد همرهش شاه و لشكر رسيد

ندانست اسرار دزدان دل * كجا بَرّى و سرّ عمّان دل

هر آن كو درآيد « 1 » در ايوان دل * ببيند دو ابروى سُلطان دل

دو عالم به پيشش بود همچو كاه * نيايد به چشمش سفيد و سياه

مع‌القصه رفتند با مرد شيخ * كه يك لحظه گردند همدرد شيخ

رسيدند ناگه بدان « 2 » كوهسار * به كنجى نشسته يكى مرد كار

به سر دركشيده پلاسى دو رنگ * نهان گشته در كوه مانند سنگ

نهاده بسى سنگ‌پاره به هم * گشوده سر دام « 3 » و بربسته دم

نهاده يكى جيفه در زير دام * كه كفتار مردار جويد مدام

هواخواهِ مردار ، كفتارِ پير * درافتاد ناگه در آن دار و گير

چو كفتار دربند مردار شد * دليرانه صيّاد در كار شد

يكى سيخ « 4 » صيّاد ابله ربا * برآورد از آتش در آن ماجرا

روان سوى سوراخ كفتار كرد * كه تا رفت در فرق آن گرگ زرد

چو آن حال ديدم من اى راه‌جو * شدم از سراب آگه و آبِ جو

به‌يك‌بار مردار بگذاشتم * ره و رسم كفتار بگذاشتم

نرفتم به نزديك آن بند و سنگ * كه ديدم در او نيست جز بوى و رنگ

به دنبال مستان و رندان شدم * چو غنچه در آن باغ خندان شدم

جمالى چو از پير بشنيد راز * چو گل خنده زد خوش بر آن قوم باز « 5 »

( 1 ) . ج ، س : درآمد . ( 2 ) . ج ، س : دران . ( 3 ) . م ، ن : گشوده دران دام ؛ س : گشوده دران داد . ( 4 ) . ج ، س : يكى شيخ . ( 5 ) . س : بيت جمالى چو از پير خندان شدم * چو گل خنده زد چو بران شدم