شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٦

حكايت

همه صرف كردى زر و ملك و مال * نديدى درين راه رنج و ملال

از آن مست و عاشق نگشت آن خديو * كه دربند بگذاشت « 1 » اسباب ديو

رفيقى گرش بودى آن مرد كار * درين راه كردى چو شه زر نثار

چه گر مرد ره بود عاشق نبود * رخ خويش دلبر به عاشق نمود

4745 جمالى خدا را كه معذور دار * گر اهل صوامع نبينند يار

از آن خودپرستند و مشغول كار * كه بىيار كوشند در كوهسار

نخورده يكى جام با روى يار « 2 » * ننوشيده در هجر هم زهر مار

بخيلند از آن مرد صحبت نيند * قبيحند « 3 » و در خورد الفَت نيند « 4 »

چو كفتار جويند سوراخ تنگ * گريزان ز صحبت چو از روم زنگ

4750 نشان واماندگان راه حق كه به خود مشغول شوند و غافل از سيّارگان « 5 » كوى دوست باشند و از طمع مال و جاه در پردهء بيگانگى بمانند و در دام دنيا گرفتار شوند و چون « 6 » طعمه‌اى به نزديك دهان رسانند هلاك گردند ، مثالى بشنو تا عبرت « 7 » بگيرى و با اهل محبّت نشينى و ذكر اهل غفلت و خلوت نكنى و صحبت گزينى . « 8 » و صلّى اللّه على خير خلقه محمّد و آله و سلّم . « 9 »

چنين گفت گوياى « 10 » احوال شاه * كه پيوسته مىبود با سوز و آه

كه همچون خليل آن دل‌وجان من * خبر داد از آتش خويشتن

كه فكرم همين بود « 11 » در كودكى * كه يارى بيابم « 12 » لطيفِ زكى

به پيران دانا بدى ميل من * به خوبان شدى شوقم از انجمن

ابا اهل صورت ابا اهل جاه * نبود التفاتى مرا هيچ‌گاه

( 1 ) . م : كه بگذاشت دربند . ( 2 ) . م ، مصراع اول : [ نه جامى بخوردند با روى يار ] . ( 3 ) . س : مسيحند . ( 4 ) . س : الفت بلند . ( 5 ) . س : ستارگان . ( 6 ) . م : در دام دنيا و چون . ( 7 ) . ل : مثلى بشنو كه تا عبرت . ( 8 ) . ل : در ادامه دارد : نظم ، بقيهء جمله را ندارد . ( 9 ) . م ، ن ، ج ، س : و صلى اللّه على محمد و آله ( ن ، س : و سلم ) . ( 10 ) . س : جوياى . ( 11 ) . ل : همىبود . ( 12 ) . اصل . بيابم .