شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٥

حكايت

چو تابان بُد انوار و رخسار او * شدند از دل‌وجان خريدار او

4720 بزرگ زمين بود و مير زمان * چه گر طفل بود آن شه بىنشان

چو دُر دَر صدف رفت آن آفتاب * نهان بِه شهنشاه زير نقاب

بپوشيد خرقه ز روى رضا * كه عهد صبى « 1 » آن شه باوفا

خبير از ازل « 2 » بود و سرّ ابد * انيس احد بود و نور صمد

بصير درون بود آن نور پاك * چو گنجى روان بود بر روى خاك

4725 چو آن گنج‌جويان خاكى نهاد * كه با درد باشند و با عشق شاد

ربودند او را به قلب سليم * نشاندند در جان چو درّ يتيم

چو شد سال آن شه دو پنج و چهار * همىجُست دايم يكى مرد كار

به هرجا بديدى يكى دردناك * زدى آه و فرياد بس صعبناك

كه اوّل طلبكار راه خداى * نجويد به عالم « 3 » به جز رهنماى

4730 چو طفلان گم‌گشته گريان بود * چو شمع دل‌افرُوز سوزان بود

به‌سان گدايان رود دربه‌در * كه باشد بيابد نشان پدر

همىبود دايم ابا سرخوشان * نمىبود غايب ز دردىكشان

كه از اهل عشق آن خبردار دل * شدى شاد و خندان ز انوار دل

ز ميراث بودش بسى ملك و مال * همه بذل مىكرد آن خوش‌خصال

4735 به هرجا همىريخت زر همچو خاك * به تن جامه مىكرد هر لحظه چاك

يتيمان و عوران و بيوه‌زنان * همىداد زرشان ز مردم نهان

نه از لاف گويم سخن نى گزاف « 4 » * كه جز وى نيايد چو شه در مصاف « 5 »

چو فرزند ادهم نبود آن عزيز * كه با خود نبرد از جهان يك پشيز

چه گر بلخ بگذاشت « 6 » آن ساده‌مرد * نيامد به ميدان مردان فرد

4740 اگر پيرپرور بُدى شاه بلخ * نخوردى درين راه شوراب تلخ

( 1 ) . اصل : صبى . ( 2 ) . ن : خبير ازل . ( 3 ) . اصل : عالم . ( 4 ) . ج ، س : نه گزاف . ( 5 ) . ل : نيامد شهى در مصاف ؛ ج : نيامد چو شه در مصاف ؛ س : نيامد كسى در مصاف . ( 6 ) . س : چه كز بلخ بگذشت .